Vatandaşlar da, bu vahşeti yapanların biran önce bulunup cezalandırılmasını istedi.

Eti yenen kara hayvanları:
Zürafa, kanguru, tavşan yenir. Eti yenen davar [koyun, keçi], sığır [manda, inek, boğa], deve gibi evcil hayvanların, yabani olanları da yenir. Mesela buffalo, bizon yabani sığırdır. Lama yabani devedir. Yani bunlar yenir. Keçinin yabanisi sayılan dağ keçisi, geyik, ceylan, antilop yenir. Yabani koyunlar da yenir. Evcil at, tenzihen mekruhtur. Midilli, bir at türüdür. At eti, Şafii ve Hanbeli’de helal, Maliki’de haramdır. Yabani atlar yenir. Evcil eşek yenmez. Yabani eşek denilen zebra yenir.

Eti yenmeyen kuşlar:
Avını pençesiyle yakalayan ve leş yiyen, çaylak, kartal, kerkenez, kuzgun, akbaba, leş kargası, yarasa, atmaca, şahin, martı, leylek, flamingo, egret, kelaynak gibi kuşlar yenmez.

Haşaratlar da yenmez:
Haşarat, yani toprak içinde yuvası olan küçük hayvanlar, helal değildir. Fare, akrep, yılan çeşitleri, kertenkele, timsah, kene, semender, kurbağa, kaplumbağa, salyangoz, arı, sivrisinek, karasinek, köstebek, kirpi, tahtakurusu, bit, pire gibi haşarat yenmez. [Şafii ve Maliki’de, kirpi ve kertenkele yenir.]

Eti yenen kuşlar:
İğrenç olmayan, leş yemeyen, avını pençesiyle yakalamayan kuşlar yenir.
Saksağan, kumru, bülbül, kanarya, muhabbet kuşu, keklik, sülün, bağırtlan kuşu, güvercin, bıldırcın, tarla kargası, tavus, kırlangıç, baykuş, papağan, turna, saka kuşu, çalı kuşu, ispinoz, serçe ve sığırcık gibi kuşlar helaldir. Hüthüt [ibibik] mekruhtur. [Martı Hanefi ve Hanbelî’de yenmez. Maliki’de martı ve balıkçıl yenir. Şafii’de kırlangıç, tavus, hüthüt, papağan yenmez. Martı, balıkçıl gibi deniz kuşları yenir.]
Eti yenen kümes hayvanlarının yabanileri sayılan karatavuk, yabani ördek, yabani kaz, kuğu gibiler yenir. Hindinin yabanisi sayılan deve kuşu yenir.

Deniz hayvanları:
Hanefi hariç diğer üç mezhepte, deniz ürünlerinin hepsi yenir.
Hanefi’de balık şeklinde olmayan hiçbir deniz ürünü yenmez. Mesela, ahtapot, kalamar, mürekkep balığı, denizhınzırı, denizatı, denizaygırı, denizanası, denizayısı gibi hayvanlar ve yengeç, midye, istiridye, ıstakoz, kerevit, karides, deniz salyangozu gibi deniz haşaratı yenmez. Somon, kalkan, yunus, köpek balığı ve yılan balığı yenir.

Mantara 100 metre uzunluğunda 0.50 – 0.60 no misina sarılır. Boş ucuna 2 cm’lik bir fırdöndü takılır fırdöndünün diğer halkasına 1 kulaç uzunluğunda aynı kalınlıkta misina bağlanır. Misinanın diğer ucuna 3 cm’lik bir üçlü fırdöndü bağlanır. Bu fırdöndünün alt halkasına 2 karış uzunluğunda 0.50 no misina ilave edilir ve ucuna iskandil bağlanması için kasa yapılır. Boşta kalan ortadaki gözünede 1 kulaç uzunluğunda 0.50 – 0.60 no misina bağlanır. Bu misinanın diğer ucuna 2 cm’lik bir fırdöndü takılır. Bu fırdöndünün boşta kalan diğer gözünede esas beden kısmını teşkil eden 4-5 kulaç uzunluğunda 0.30 – 0.40 no arasında bedenlik parlak beyaz renkli bir misina bağlanır. Bu misinanın ucunada aşağıda fotograflarda gördüğümüz uzun olta iğne takımlarından biri bağlanarak takım tamamlanır.

Olta Takımının Kullanılması

Bu takımda tercih edilen birinci sıradaki yem;canlı zarganadır.İstavrit, izmarit, kefal gibi yemler daha sonra tercih edilir.
Uzun oltada yem olarak canlı balık kullanıldığı taktirde iğneleri takarken balığın orta kılçığı ile yan taraflarında bulunan ve balıkların denge organı olan yanal çizgilerine iğnenin değmemesine dikkat edilmelidir. Şayet iğnenin ucu bu noktalara değerse yem balığı canlı olarak uzun süre yaşamaz ve çabucak ölür.
Av yerine gelindiğinde ,yem uzun oltanın iğnelerine takılır ve beden yavaş yavaş balıkla birlikte denize bırakılır. Bu sırada teknenin motoru rölantide çalışır vaziyettedir. Yemin düzgün yüzdüğünden emin olduktan sonra bedenin tamamı denize salınır. Daha sonra üçlü fırdöndünün alt gözüne bağlı olan iskandil denize yavaşça bırakılır. İskandilin yavaşça dibi bulması için ana beden kontrollü olarak salınır. İskandil dibi bulduktan sonra yarım kulaç kadar yukarı çekilerek rölantide gezilmeye başlanır. Bu sırada iskandil zaman zaman dibe tık tık diye vurarak dipten ne kadar yükseklikte gezindiğinizi size haber verir. Sizde oltanın durumunu ve teknenin hızını buna göre ayarlarsınız. Makbul olanı yem olan balığın dipten yarım kulaç yukarıdan gelmesidir. Lüfer vurduğu zaman yada oltada bir boşluk olduğunu hissetiğiniz anda ,aniden çalınarak lüferi yakalamak mümkün olur. Hiç boşluk vermeden olta süratle ve aynı tempoda yukarı doğru çekilir. Üçlü fırdöndü ve iskandil ele geldiğinde, çekilmiş olan yerdeki misinaların üstüne gelmeyecek şekilde fırdöndü ve iskandil tekne içinde başka uygun bir yere bırakılır. Sonra beden yine hiç boşluk vermeden çekilerek, balığın sudan çıktığı anda silkelenerek ,iğneyi ağzından atmasına fırsat vermeden, salıncaklanarak tekneden içeri alınması sağlanır.

Yem olarak canlı veya ölü zargana kullanılan, iki sabit bir gezer iğneli uzun olta takımının iğnelerinin bağlanma şekli.

1- İlk şekil : sabit olamayan küçük gezer iğnesi, ince beden üzerinde olan takım.

2- İkinci şekil : sabit olmayan küçük gezer iğnesi, sabit olarak bağlanan büyük iki iğnenin bulunduğu aynı kalın misina üzerinde olan takım.

3- Sabit olan büyük iğneler : tutulan balığın büyüklüğüne göre Mustad 1799 kalite 2/0 3/0 4/0 galvaniz uzun pala iğneler.

4- Gezer küçük iğne : Mustad 1799 kalite 3 veya 4 no galvaniz çapari iğnesi.

5- Sabit büyük iki iğnenin bağlandığı kalın misina : 0.50 veya 0.60 no beyaz parlak misina.

6- Beden olarak kullanılan 4.5 – 5 kulaç ince misina : tutulan balığın büyüklüğüne göre 0.30 – 0.40 no arası beyaz parlak misina.

7- Birinci şekilde bağlanan takım : lüfer balığının çok seyrek ve nazlı olarak oltaya geldiği günlerde kullanılır.Kalın misina ile beden olarak kullanılan ince misinayı birbirne bağlayan düğüm lüferin ürküp huylanmaması için yem olarak kullanılan zargananın başı ile kuyruğu arasında saklı kalır ve görünmemesi amaçlanır.

8- İkinci şekilde bağlanan takım : lüfer balığının çok miktarda ve aç olduğu, yani yem seçmediği günlerde kullanılır ve kalın misina ile beden olarak kullanılan ince misinayı birbirine bağlayan düğümün lüferi ürkütüp huylandırması gibi bir durum ,balık çok aç olduğu için söz konusu değildir. Takımın kolay bağlanması bakımından gezer iğne ve sabit iğnelerin aynı kalın misina üzerinde olması ve düğümün baş tarafta görünür olmasında bir mahsur yoktur.

Yem olarak canlı veya ölü istavrit, izmarit, kefal gibi balıkların kullanıldığı bir sabit, bir de gezer iğneli uzun olta takımının iğnelerinin bağlanma şekli.

1- İlk şekil : sabit olmayan küçük gezer iğnesi, ince beden üzerinde olan takım.

2- İkinci şekil : sabit olmayan küçük gezer iğnesi, sabit olarak bağlanan büyük iğnenin bulunduğu aynı kalın misina üzerinde olan takım.

3- Sabit olan büyük iğne : tutulan balığın büyüklüğüne göre Mustad 1799 kalite 2/0 3/0 4/0 galvaniz uzun pala iğneler.

4- Gezer küçük iğne : Mustad 1799 kalite 3 veya 4 no galvaniz çapari iğnesi.

5- Sabit büyük tek iğnenin bağlandığı kalın misina : 0.50 veya 0.60 no beyaz parlak misina.

6- Beden olarak kullanılan 4.5 – 5 kulaç ince misina : tutulan balığın büyüklüğne göre 0.30 – 0.40 no arası beyaz parlak misina.

Not : Bir üstteki fotografın 7 ve 8 inci maddelerinde belirilen hususlar bu şekilde bağlanmış iğne takımı içinde aynen geçerlidir.

Kaşıktan kafa yapılarak ve yem olarakta yaprak zargana kullanılan iki sabit iğneli uzun olta takımının iğnelerinin bağlanma şekli.

1- Sabit olan büyük iğneler : tutulan balığın büyüklüğüne göre Mustad 1799 kalite 2/0 3/0 4/0 galvaniz iğne.

2- Sabit olan büyük iğnelerin bağlandığı misina : 0.50 veya 0.60 byeaz parlak misina.

3- Kafa olarak kullanılan kaşık : Fransız tipi 1 numara kaşık, üzerine 3 lü iğneden biri kırılarak elde edilen

2 iğne punta ile sabitlenmiş.

4- Kaşığın bağlandığı ve beden olarak kullanılan ince misina : tutulan balığın büyüklüğüne göre 4.5 – 5 kulaç uzunluğunda beyaz parlak 0.30 – 0.40 no arası.

Canlı veya ölü zargananın yem olarak uzun olta iğnelerine takılış şekilleri.

Canlı veya ölü istavrit, izmarit, kefal gibi balıkların yem olarak uzun olta iğnelerine takılış şekilleri.

Kafa olarak kaşık kullanılan uzun oltada yaprak zargananın iğnelere takılış şekli.

Silivri – Selimpaşa yöresi : Ağustos ortalarından itibaren ( Yerli Balık )
Boğaz Kıyıları : Ağustos sonundan itibaren
Marmara ve Çanakkale çevresi : Eylül ve Ekim ayları
Ege : Sonbaharın tüm ayları

Füze şeklindeki vücut, küçük pullarla kaplanmıştır. Yan çizgi hemen hemen düz olup, pullarla örtülüdür. Yan çizgide pul sayısı 95-100 adettir. Keskin dişleri vardır. Sırt tarafı koyu mavi yeşilimtırak, alt tarafı gümüşidir. Büyüklüklerine göre isimlendirilirler. 10 cm’den küçüklere Defne yaprağı, 10-15 cm olanlara Çinekop, 15-20 cm arasındakilere Sarıkanat, 20-30 cm arasındakilere Lüfer, daha büyüklere kofana denir.

LÜFER

Boğaz sularının sultanı diye tanımladığımız lüfer edebiyatımıza girmiş, avcılığı için bir devirde uğruna gümüş zokalar dökülmüş, velhasıl Bogaz’la, İstanbul’un eski yaşamıyla bütünleşmiş bir balıktır. Bilimsel adı Pomatomus saltatrix’tir. En küçüğünden en büyüğüne doğru halk dilinde sayıldığında defne yaprağı, çinakop, kabaçinakop, sarı kanat, lüfer, kaba lüfer (sırtıkara) ve kofana diye adlandırılır. Bu adlandırma balığın ağırlık ve boyuna göre yapılır. Ustura gibi keskin dişlere sahip olan lüfer, balıkçılar tarafından “dişli” diye de anılır. Hemcinsleri dahil hemen her tür balığa saldırır, parçalar ve yer. Başlıca yemleri zargana, istavrit, kıraça, izmarit, kolyoz ve uskumru vonozları, istrongilos, hamsi, aterina, çamuka ve ilaryadır.

Yumurta bırakmak için yaz aylarında Ege’den Marmara’ya ve oradan da Karadeniz’e çıkan lüfer sürüleri eylül ortasından itibaren iyice yağlanmış, beslenmiş olarak Karadeniz’den, Boğaz’a Marmara’ya ve Çanakkale Boğazı’ndan Ege’ye inerler. Bu iniş sırasında Boğaz’da ve Marmara’da uzun süre kalıp av verirler.

Uzun Oltayla Lüfer Avı

Zokayla yemli avcılıktan sonra en zevkli lüfer avı “uzun olta” ile yapılanıdır. İstanbul Boğazı’nda Yeniköy Feneri, Kandilli, Çengelköy, Vaniköy, Üsküdar sahilleri, Kumkapı önü bu tür avlanma tekniğinin kullanılabileceği yerlerdir. Uzun olta ile lüfer tutulduğu gibi, aynı yöntemle ve biraz daha kalın takım kullanarak Ege’de, Saroz’da ve Çanakkale’de sinarit, akya gibi balıklar da avlanılabilir. Uzun olta lüfer takımı, yemli sinarit dip sürütmesinin hemen hemen aynıdır.

Uzun Olta Takımının Hazırlanması

Kelebeğe (mantara) 40-50 kulaç uzunluğunda gam yapmayan, dayanıklı misinaların 0.45 no.’su sarılır. Boş ucuna 15 mm.’lik fırdöndü takılır. Fırdöndünün diğer halkasına 1/2 kulaç uzunluğunda 0.40 no. misina bağlanır ve misinanın diğer ucu üçlü 20 mm.’lik bir fırdöndünün sol gözüne takılır. Üçlü fırdöndünün alt halkasına 2 karış uzunluğunda 0.60 no. misina bağlanır ve iskandil takılması için ucu kasalanır. Buraya takılacak iskandilin ağırlığı sulara göre ayarlanır. Üçlü fırdöndünün sağ gözüne 1.5 kulaç uzunluğunda 0.35 no. misina bağlanır, bunun da diğer ucu 15 mm.’lik bir fırdöndüye takılır. Fırdöndünün diğer gözüne ise köstek kısmını teşkil eden 3 kulaç uzunluğunda 0.35 no. misina bağlanır. Bu bölüme 20-24 cm. uzunluğunda 0.70-0.80 no. kalınlığında misina üzerine bağlanmış çift iğneli “uzun olta” adını verdiğimiz bölüm ilave edilip takım tamamlanır. En kolay hazırlanan uzun olta, çiziminde de belirttiğimiz 0.70 no. misina üzerine kırmızı ibrişimle bağlanmış müteharrik (ileri geri hareket edebilen) iğne ile yine bu misinanın ucuna takılan 5/0 no. iğneli olanıdır. Uzun oltalar 1 mm. çapında çelik tel üzerinde iki-üç iğneyi lehimlemek suretiyle de hazırlanabilir. 0.70′lik misina bölümünde naylon geçirilmiş tel de kullanılabilir. Pratikliği, elastikiyeti ve yemi bozmaması açısından kalın misina üzerine hazırlanmış uzun olta genellikle tercih edilir. Av sırasında en az üç-beş yedek “uzun olta”, takım sandığında bulundurulur. Bu takımda canlı zargana yem olarak kullanılırsa çok iyi sonuç verir. Lüfer her zaman hareket halindeki yemden hoşlanır. Zargana bulunamadığı zaman yine canlı olarak iri istavrit veya izmarit kullanılabilir. Zargana canlı yem olarak kullanıldığında, gagası yarıdan kırılıp uzun oltanın müteharrik iğnesi gaga altından sokulup üstten çıkarılır. Sabit avcı iğne de zargananın yanından ve deri altından geçirmek suretiyle takılır. Önemli olan uzun oltanın yem üzerinde gergin durmasıdır ki bu da hareketli iğneyle ayarlanabilir. Av yerine gelindiğinde yem uzun oltaya takılır ve köstekle denize koyverilir. Bu sırada motor sulara karşı çalışır durumdadır. Koyverilen kösteğin ucundaki yemin canlılığını ve iyi yüzüp yüzmediğini görmek için bir kere sandala doğru çekilip kontrol edilir ve sonra tekrar koyverilir. Oltanın üçlü fırdöndüye bağlı iskandili de hafifçe denize bırakılır ve dibi bulması sağlanır. Akışa geçildiğinde iskandil tık-tık diye dibe vurmaktadır. Oltada hissedilebilen bir boşluk, iskandilin havalanması gibi bir durumda aniden Çalınmak suretiyle lüfer yakalanır. Ancak yine her zaman olduğu gibi hiç kalama (boşluk) vermeden süratle olta çekilir ve (son fırdöndüden itibaren kaç kulaçlık kösteğimiz olduğunu bildiğimiz için) son 3 kulaç sayılarak lüfer sandala alınır.

Uzun olta yerine aynı takıma 1 veya 2 no. söğüt yaprağı şeklinde üçlü iğne taşıyan Fransız kaşığı da takılabilir.
Uzun olta takımı balığın iriliğine göre kalınlaştırılır. Balık avında önemli olan, en ince takımı kullanmak ve balığa mümkün olduğu kadar şans tanımaktır.

At-Çek” Takımının Hazırlanması

5-6 kat kalın misina örülerek 20 cm. uzunluğunda kalın bir köstek elde edilir. Bu kösteğe ortası delik, uzun kıstırma biçiminde bir kurşun geçirilir. Kalın kösteğin bir ucu 15 cm., diğer ucu ise 5 cm. kalacak şekilde ayarlanıp kurşunun iki ucu kösteğe sıkıştırılır. 15 cm.’lik bölümün ucuna 1.5 kulaç uzunluğunda 0.15-0.25 numara misina bağlanır. Bu ince misinaya da 6 no. iğne takılır. 5 cm.’lik diğer bölümün ucuna 1 mm.’lik bir fırdöndü ve bu fırdöndünün diğer gözüne de 1/2 kulaç 0.35 numara misinadan beden bağlanır. Bedene yine 12 mm.’lik bir fırdöndü bağlandıktan sonra fırdöndünün diğer gözüne 0.35 numara misinadan olta bölümü takılır. Kelebeğe sarılacak 50 kulaçlık misina yeterlidir. Bu takımda iğneye tüy, beyaz ibrişim bağlanabilir veya kalaylı kâğıt sarılabilir. Sıfır numara kaşık takılıp yine Çinakop için kullanılabilir. Hatta çıplak beyaz iğne kullanılabilir. Ancak avın zevkli yönü balığı kendi kuyruk altıyla yakalamaktır. Çinekopun anüs yüzgeci muntazam bir şekilde kesilerek, ucundan iğneye geçirilir ve takım kıyıdan atılıp çekilmek suretiyle kullanılır. Dipli kullanılmak istenen at – çeklerin kurşunları ağır (100-150 gr.), su üstü kullanılan at-çeklerin ise kurşunları daha hafiftir (50-100 gr.)

Takımı kullanırken kurşun sol avuç içinde, 1/2 kulaçlık bedenin ucundaki fırdöndü de sağ elle tutulur ve fırlatılır. Kurşunun dibi bulması beklenip kısa ve sert aralıklarla olta kıyıya çekilir. Balık bu arada oltaya atlamış ve yakalanmışsa olta hızlı kulaçlarla kıyıya çekilir ve balık alınır. Oltayı çekerken elinizde bir kibrit kutusu varmış ve bunu elinizde döndürüyormuş gibi hareket ederseniz balığı av sırasında kıskandırmış olursunuz. Yakalanan her balıktan sonra kuyruk altını kontrol etmek ve şayet yıpranmışsa değiştirmek lazımdır.
Gerek yem sağlama, gerekse avcılık açısından “at-çek” her amatör balıkçının olta sandığında bulunması zorunlu bir takımdır.

Kamışla Kıyıdan Yemli Çinakop Avı

Çinakoplar zaman zaman kıyıya çok yakın av verirler, işte bu gibi hallerde 3 – 5 metre uzunluğunda, ince, makinesiz bambu kamışla kıyıdan Çinakop yakalamak çok zevklidir. Kamışın ucuna 3/4′lük bölümü uzunluğunda 0.30 misina bağlanır ve buna da 12 mm. fırdöndü takılır. Fırdöndünün diğer gözüne 0.25 numara kamışın sapını biraz geçecek uzunlukta misina bağlanır.

Bunun da ucuna fındık veya sarımsak diye adlandırdığımız çok küçük, iğnesi yine no. 6 olan kurşun zoka takılır. Kıraça, hamsi gibi balıklardan yaprak halinde kesilen yemler ucundan bir kere geçirilip, döndürülüp tekrar ortasına iğneyi saplamak suretiyle takılır ve yem denize kıyıdan sallandırılır. Yem ve zokanın ağırlığıyla dibe doğru bırakılıp kamışı kısa aralıklarla sallamak suretiyle yemlenmekte olan Çinakoplar kıskandırılır. Yaprak veya sülük halde zokanın ucunda sallanan yemi gören Çinakop, derhal yeme hamle yapar. Yemi kapıp o mahalden uzaklaşmak ister, işte o anda atılacak bir tasma balığın zokaya takılmasını sağlayacaktır.Zaman zaman Çinakoplar kıyıya o kadar yaklaşırlar ki su berraksa görerek avlanabilirsiniz.

Mavruka ile Lüfer Avı

Mavruka kurşundan dökülmüş, uzun ve yuvarlak iki ucu delikli, mazgallanıp civayla parlatılmış veya sarı madenden döküm olarak yapıp nikelajlanmış 80-130 gr. ağırlığında bir av aletidir.
Mavruka takımının olta kısmı 0.40 numara ve 40-50 kulaç olup kelebeğe (mantara) sarılır. 0.40 misinanın ucuna yine 13 mm.’lik bir fırdöndü takılır ve bu fırdöndünün diğer halkasına 1 kulaç uzunluğunda 0.35′lik misina bağlanır. Misinanın ucuna yine 13 mm.’lik bir fırdöndü bağlandıktan sonra boş halkasına 1/2 kulaç uzunluğunda 0.35′lik beden bağlanır. Bedenin diğer ucu mavrukanın bir gözünden geçirilip düğüm atılır. Ancak mavrukanın bu gözüne daha önce dört-beş kat kırmızı ibrişim sarılmış olmalıdır. Olta kullanılırken bu ibrişim hem misinanın yıpranmasını önler, hem de renginden ötürü balığın galsamasını andırır. Mavrukanın diğer deliğine yemi dik tutacak iki uçlu tel bağlanır. Telin iki ucuna da no. 1/0 veya 2/0 iğneler bağlanır. Mavrukayla Çinakop avı daha çok durgun ve akıntısı az olan koylarda yapılır. Kış aylarında Marmara’da Kumkapı önlerinde, Sivriada’nın 15 kulacı geçmeyen sahillerinde, Çanakkale Boğazı’nın Ege’ye açık sığ koylarında yapabilecek çok verimli bir av şeklidir.

Bütün olarak kullanılan yemler iğnelere ağızlarından sokulup, galsamadan çıkarılıp kuyruğa yakın batırılmak suretiyle veya ağızdan sokup, biraz yürütüp ucu çıkarılmak suretiyle takılır. Mavruka takımında yem olarak kıraça, hamsi veya aterina (gümüş) kullanılır. Yemlerin taze olması ve takılırken hırpalanmaması avda verimi artırır. Av yerine gündüz vakti sandalla gelindiğinde demir atılır. Olta yemlendikten sonra yavaşça denize koyverilir. Mavruka dibi bulduktan sonra 1 kulaç yukarı alınır ve çok kısa hareketiyle sallanır. Balık yeme geldiği zaman bir tasmayla avlanıp, seri kulaçlarla çekilerek sandala alınır. Çift iğne kullanıldığı için mavruka takımıyla aynı anda iki Çinakop birden yakalanabilir. Balık yemle oynuyor ve yemiyorsa yemli ve zokalı takımda yaptığımız gibi hafifçe süzerek (oltayı biraz yukarı kaldırarak) balık kıskandırılır ve yeme atladığında küçük bir tasmayla yakalanır. Çinakop sürüsüne rastlandığı takdirde çok seri çalışabilecek zevkli bir av şeklidir.

Yemli Kısa Köstekli Çinakop Çaparisi

Yemli izmarit çaparisinin 3 veya 4 numaralı iğneleriyle donatılmış benzeridir.

0.50′lik oltaya 0.40 beden 30-35 adet 5 cm.’i geçmeyen 0.35′lik köstek ve 200-240 gr. ağırlığında iskandil takılır.
Köstekler sandalın içine takılı dört adet yassı çıtaya dizilerek yemlenir. İstavrit yaprak halinde kesildikten sonra “mama” tabir ettiğimiz birer parmak boğumu kadar ince uzun şekilde dilimlenir. İğnelere bir kere batınlıp, döndürülüp tekrar batırılmak suretiyle yem takılır.

Bu takım da durgun ve akıntısız koylarda kullanılır. Av mahalline sandalla gelindiğinde demir atılır ve yemlenmiş olta yavaşça suya koyverilir. Böyle bir takım kullanırken sandalda iki kişi olması hem yemlemeyi çabuklaştırır, hem de köstekler sandala alınırken balıkların iğnelerden kolayca toplanmasını sağlar. Olta suya indirildikten ve dip bulunduktan sonra iskandil 1 karış kadar yukarı alınır. Balıklar oltaya vurmaya ve iskandili hoplatmaya başlayınca kısa ve seri tasmalarla balıkların iğnelere takılması sağlanır. Bu tür takımda sadece Çinakop değil, izmarit, istavrit, mezgit gibi balıklar da yakalanır. Avın zevkli tarafı çeşitli balıkların aynı anda yakalanmasıdır.

Kıyıdan Yemli Su Üstü Çinakop Takımı

Bu takımda kullanılan zokalar sandaldan kullandıklarımızdan farklıdır ve sülük zokalar diye adlandırılırlar.
Olta yemlendikten sonra 20-22 kulaçlık bölümü yere sağılır ve fırdöndüden tutup atmak suretiyle akıntılı sulara kıyıdan fırlatılır. Çok az kalama verip dibe inmesine meydan vermeden, olta bazen yavaş ve zaman zaman da kısa hareketlerle kıyıya doğru kaçırma suretiyle çekilir. Çinakop suların içinde hareket halinde zokayı ve dolayısıyla zokaya takılmış kıraçayı görür, kıskanarak yeme hamle yapar. Çok atik ve çabuk bir balık olduğu için tasma zamanında atılmalı ve çinakopun yemi kesip almasına fırsat vermemelidir. Kullanılan iğneler no. 1 vye no.2 olup istenilirse 4 no. lu iğne “hırsız” olarak takılabilir.

Çinakopta en uygun yem, Kıraçanın kuyruk bölümünden yukarı doğru iki yanının da kesilmesi ve kuyruk dahil, ortaya çıkan bel-kemiğinin bir bölümünün kırılıp atılmasıdır. Zokanın iğnesi Kıraçanın galsamasından geçirilip yana döndürülür ve balığın belkemiğinin atılmış olan bölümüne (yumuşak kısmına) saplamak suretiyle diğer yandan dışarı çıkarılır.

Bu takımda beden 0.25, olta ise 0.30′dur. Takım ne kadar ince olursa av da o derce zevkli ve verimli geçecektir.
Takımın hazırlanması diğer takımlara oranla oldukça kolaydır. 40 kulaç uzunluğunda 0.30 veya 0.35′lik misina kelebeğe (mantara) sarılır ve ucuna 13 mm. bir fırdöndü bağlanır. Fırdöndünün diğer gözüne 1/2 kulaç uzunluğunda 0.25′lik misinalar bağlanır ve bu misinaya da zoka takılır.

Yemli Çinakop Avı

Yemli Çinakop avı son derece zevkli ve maharet isteyen bir av şeklidir. Yemli lüfer takımına oranla Çinakop için kullanılan takım daha ince, zokası daha ufaktır. Kullanılan yemler, bütün halde hamsi, çamuka, aterina, yaprak ve sülük biçiminde küçük ve uzunlamasına kesilmiş istavrit, Kıraça, zargana, uskumru vonozu, izmarit ve istrongilos gibi balıklardır. Bu takımın olta ve beden bölümlerinde kullanılabilecek misinalar 0.25, 0.30 ve 0.35 numaralardır. iğneler no. 2, 1, 1/0 no. olup takımda kullanılan kıstırmalar ise 10-15 gram ağırlığındadır. Yemli Çinakop ve lüfer takımlarında kullanılan kıstırmalar zokadan daha hafiftir. Kıstırma, takımın daha kolay dibe inmesini ve av sırasında bedenin apiko kalmasını (dikey durmasını) sağlar. Ayrıca olta çekilirken 3 kulaç sonra zokanın geleceğini hatırlatır.

Yemli Takım

Olta kısmı, 0.35 numara ve 50 kulaç uzunluğunda olup kelebeğe (mantara) sarılır. Misinanın boş ucuna 11 mm. boyunda bir fırdöndü takılır. Fırdöndünün diğer halkasına 0.35 numara ve 1 karış uzunluğunda küçük bir beden İlave edilerek ortasından 8-10 gr. ağırlığında yuvarlak bir kıstırma geçirilir. Bu bedenin diğer ucuna 11 mm.’lik bir fırdöndü bağlanır. Fırdöndünün diğer halkasına 1/2 kulaç uzunluğunda 0.30′luk bir ek beden İlave edilir. Ek bedenin diğer ucuna 11 mm.’lik bir fırdöndü bağlanır. Fırdöndünün diğer halkasına 2.5 kulaç uzunluğunda 0.25′lik veya 0.30′luk bir beden ilave edilir. Bu bedenin ucuna da 15-20 gr.’lık Çinakop veya lüfer zokası bağlanır. Aynı takım lüfer ve kofana için daha kalın misina ve daha iri iğnelerle aynen hazırlanır.

Kaşıkla Çinakop – Sarıkanat Avı

Motorlu tekneden Çinakop ve sarıkanadın en zevkli avlanma tekniklerinden biri de kaşıkladır.
Sığlıklarda, koy içlerinde akıntılı sularda 2-3 mil süratle dolaşmak suretiyle yapılan bu av sırasında balık kaşığa atlayıp yakalandığı anda süratle çekilip İçeri alınması gerekir. Çinakop veya sarıkanat son derece çeviktir ve keskin dişlere sahip olduğundan ufak bir tereddüt veya oltaya verilen kalama (boşluk) balığın oltayı kesmesine veya kaşığın iğnesini silkinerek atmasına sebep olur. Bu tür avda aynı takımla hem Çinakop, hem de sinarit palazı, ispendek, zargana gibi balıklar da tutulabilir.

Kaşık Takımında Kullanılan Malzemeler

Bu takımda çoğunlukla (0) ve (1) numara Fransız kaşıkları kullanılır, bunlar söğüt yaprağı tipindedir. Ancak iğnenin takıldığı kısmı daha enli ve aşağı doğru daralan, kendinden fırdöndülü kaşıklar da kullanılmaktadır. Önemli olan fırdöndülerin iyi çalışması ve kaşıkların parlaklıklarını muhafaza edebilmeleridir. Her av sonunda kaşıklar tatlı-suyla yıkanır, iyice kurulanırsa pas tutmaz, tuzun bırakacağı lekelerden arınır ve parlaklıklarını korurlar. Olta ve bedende kullanılabilecek misinalar 0.25, 0.30 ve 0.35 numaralardır.

Kıstırmalar aşağıdaki şekilde de belirtildiği gibi 30-100 gr. arasında çeşitli biçimlerde olur ve kaşık takımında suların derinliğine göre bir veya iki tane kullanılır. 4-8 no.’lu, üçlü iğneler bu tip kaşık takımla tercih edilmektedir.

Kaşık Takımı

Çinakop için kaşık takımı ince hazırlandığı takdirde av daha zevkli ve verimli olur.

Olta kısmı 0.40 numara ve 30 kulaç uzunluğunda olup kelebeğe (mantara) sarılır. Ucuna 13 mm. uzunluğunda bir fırdöndü takılır. Fırdöndünün diğer halkasına yarım kulaç uzunluğunda 0.35 misina bağlanır ve tekrar 13 mm. uzunluğunda bir fırdöndü takılır. Bu fırdöndünün boş halkasına bir kulaç uzunluğunda 0.35 misina bağlanır.
Bu misinanın ortasına bir veya iki adet, suların derinliği ve akıntıya göre ayarlanabilecek kıstırmalar geçirilir.
1 kulaç uzunluğundaki misinanın boş ucu yine 11 mm. uzunluğunda bir fırdöndüye bağlanır. Bu fırdöndünün boş halkasına 4 kulaçlık 0.30 numara beden ilave edilir ve bunun ucuna da 11 m’lik bir fırdöndü, halka ve 0-1 numara üçlü iğnesiyle kaşık takılır.

Çinakop – Sarıkanat Çaparisi
Çinakop ve sarıkanat için kullanılan çaparilerin oltası 0.50, bedeni 0.40, köstekleri ise 0.35 numara beyaz naylon misinadandır. Çaparilerde sert misinalar köstekleri dik tuttukları için tercih edilir. Köstekler yirmi beş-otuz adet olup 20 santim uzunluğundadır. Bedene kazık bağıyla bağlanır, alttan ve üstten ikişer defa ilmeklenir.
Kösteklerde 1-2 numara kalaylı iğne kullanılır Bu iğnelere kazın, martının kırçıllı göğüs tüylerinden veya beyaz horozun boyun tüylerinden İki-dört adet bağlanır. Küçük de olsa Çinakopun dişleri çok keskindir. Çapariyle yapılan av sırasında köstek kaybı sık olur. Balığın bol av verdiği (tav yaptığı) anda oltasız kalmamak için mutlaka yedek çapari veya bol miktarda yedek kösteği bir defterin arasında muhafaza etmek ve olta takım kutusunda bulundurmakta fayda vardır. Av yerine sandalla gelindiğinde, iskandil ağırlığı akıntıya göre ayarlanmış olta suya koyverilir ve aşağıdan yukarıya çekip bırakmak suretiyle balığın suyu aranır.

Balığa rast gelinen derinlikte, çekmeden önce oltaya hemen bir işaret konur ve bundan sonra o derinlikte balık aranır. Balıkların takılı olduğu çapari çekilirken boşluk (kalama) vermemeye dikkat edilir. Aksi takdirde Çinakop veya sarıkanat köstekleri kolayca keser. Yirmi beş-otuz köstekli çaparilerin İğnelerinden balığı tek başına temizlemek zordur. Bunun için sandalın iç kısmının yanlarına sıkıştırılan iki-dört adet küçük yassı tahtadan yararlanılır. Olta yukarı alındıktan sonra birinci kösteğin iğnesi bu tahtalardan birine takılır, geri kalan köstekler de diğer tahtalara asılarak balıklar kolayca iğneden çıkarılır. Tabii işi kolaylaştırmak için on-on beş köstekli çapari de kullanılabilir..

AKYEM: İstavrit, İzmarit, İstrangilos, Kolyoz, Uskumru, Zargana gibi balıklardan elde edilen yeme “AKYEM” adı verilir,

YAPRAK YEM: Balığın bir tarafının filetosu.

TEKGÖZ YEM: Balığın bir tarafının baş da dahil filetosu

ŞAKŞAK YEM: Balığın kafa yerinde ve tam durmak üzere iki tarafının filetosunun çıkarılıp kuyruk vr kılçığın uzaklaştırılması

LÖP YEM: YAPRAK YEM’in enine parçalar halinde kesilmiş hali.

SÜLÜK YEM: YAPRAK YEM’in ortadan boyuna iki parça halinde kesilmiş hali

KUYRUK ALTI: akyemlik balığın sidikliğinden kuyruğuna doğru anal yüzgecini de içeren ufak üçgen yem.

NOT: BİLGİLER ÇEŞİTLİ SİTELERDEN ALINTIDIR, HEPSİNİN EMEĞİNE TEŞEKKÜRLER.

Henüz ölmeden kesmeniz hariç,boğulmuş, vurulmuş, düşmüş, boynuzlanmış ve canavar tarafından parçalanmış hayvanlar haramdır.Devamındaki âyette de, keserken Allah adının anılması, yani Besmele çekilmesi bildiriliyor.
Meyte, boğazlanmadan, dine uygun kesilmeden ölen hayvandır, leştir. Bir hayvan ötekini öldürse, dine uygun boğazlanmadığı için yenmez. Âyete bakınca, balığın da boğazlanması gerektiği anlaşılıyor. Ama balıkları hiç kimse kesmiyor. Üstelik besmele çekmeden de tutulabiliyor. Âyetten anladığımıza uyarsak, balığı kesmeden ve Besmele çekmeden yemek caiz olmaz. Fakat Peygamber efendimiz açıklıyor, (Balıkları kesmek gerekmez), hatta (Besmele çekmek de gerekmez) buyuruyor.

Balıkları dinamitle veya başka şeylerle öldürünce yine yenir. Hatta bir balık ötekini yese, her iki balık da yenir. Hâlbuki aslan bir geyiği parçalasa, o geyik yenmez. Peygamber efendimizin açıklaması olmadan bunları Kur’an-ı kerimden anlamak mümkün olmaz.

Âyette, kanın da haram olduğu bildiriliyor. Dalak da kandır. Âyete bakarak dalak yemenin de haram olduğunu söyleyen cahiller olmuştur. Peygamber efendimiz, iki kanın helal olduğunu bildirmiştir. Bu iki kanın birisi dalak, öteki de ciğerdir.

Peygamber efendimiz, (Denizin suyu temizdir, meytesi [bir sebeple öldürülmüş olanı] helaldir) ve (Kendiliğinden ölüp de, su üstüne çıkan balığı yeme, su çekilip de açıkta kalarak ölmüşse onu ye! Böyle bir sebeple denizde öleni de ye!) buyurdu.

Su içinde kendiliğinden ölüp, karnı üst tarafta duran balık yenmez. Fakat ağ, saçma, ilaç, sarsıntı, dinamit veya herhangi bir maddeyle ölen her balık yenir. Suyun açılıp kurumasında, fazla sıcaktan veya fazla soğuktan dolayı ölen veya kuşlar tarafından öldürülen, su içinde bağlı tutulmakla ölen, buz arasında sıkışarak ölen balıklar yenir. Deniz içinde ölen veya sudan çıkarılmadan tokmakla vurulup öldürülen veya bıçakla başı kesilen balıklar yenir. Temiz olmayan suların içindeki balıkları yıkayıp yemek caizdir. Avlanan bir balığın içinden çıkan balık, sağlamsa yenir.

Sual: Besmelesiz tutulan balık yenir mi?
CEVAP
Balık tutanın Müslüman olması ve Besmeleyle tutması şart değildir.

Sual: İçini temizlemeden çiroz balığını kurutuyor, sardalyenin de salamurasını yapıyoruz. Böyle balıkları yemekte mahzur var mıdır?
CEVAP
İçini temizlemek gerekir. (Tahtavi)

Sual: Suda ölen balığı yemekte bir mahzur var mıdır?
CEVAP
Balık kendiliğinden ölmüşse hastalıktan ölmüştür yenmez. Ama bir yere sıkışarak veya buz arasında kalarak veya elektirikle falan ölmüşse yenir.

Sual: Oltayla balık tutmanın dinimizde hükmü nedir?
CEVAP
Oltayla balık tutmakta mahzur yoktur. Dinamitle falan da öldürmek caizdir. Bıçakla keserek öldürülse de yenir. Koyunları da bıçakla kesmek onlara eziyet olmaz.

Sual: İçi ayıklanmadan yapılmış konserveyi sonradan yerken içi ayıklanırsa yemek caiz mi?
CEVAP
Evet caizdir. İçi temizlenmeden pişirilen balık yenmez. Fakat salamurasının içi temizlenerek yenir.

Sual: Canlı balık, leğen içindeki suda ölünce yenir mi?
CEVAP
Hastalıktan ölmediği için yenir.

Sual: Balık canlı iken başını kesip temizlemek caiz olur mu?
CEVAP
Ölmeden önce başını kesmek uygun değildir. Kesilirse de yemek caizdir.

Sual: Gölde donmuş balık yenir mi?
CEVAP
Yenir.

Sual: İlaçla öldürülen balığı yemek caiz mi?
CEVAP
İnsana zarar vermezse caizdir.

Havyar
Sual: Balıktan çıkan havyar yenir mi?
CEVAP
Yenir. (Berika)

Avcılık yaparken başkalarının mahsullerine zarar vermemelidir. Maalesef, (Zevk için balık tutmayı ve avcılık yapmayı, ince ruhlu müslümanlara hiç yakıştırmam. Kendilerine daha normal ve meşru eğlenceler bulsunlar) diyen yazarlar türemiştir. Ticaret için olmasa da, sırf balık yiyebilmek için balık tutmak haram veya mekruh değildir. Caizdir. Hatta balık yemeye hiç ihtiyacı olmasa bile, sırf üzerindeki stresi atmak için balık avlayıp, tuttuğu balıkları muhtaçlara vermek de caizdir.

Cenab-ı Hak, Kur’an-ı kerimde balık avlamayı helal kılmış, (Deniz avı yapmak ve onu yemek helal kılındı) buyurmuştur. (Maide 96)

Allahü teâlânın helal kıldığı avcılığı gayri meşru iş gibi göstermek yanlıştır.

Vahşi hayvanları avlamak, mubah bir kazanç yoluysa da, ticaret, ziraat, sanat gibi diğer kazanç yolları bundan daha efdaldir. Sırf eğlence için avcılık hoş değildir. Kalbe sıkıntı verir, hayvanlara karşı şefkat duygularını köreltir, merhamet duygusunu azaltır.

Fakat avcılığa, hayvan kesmeye haram veya gayri meşru iş demek caiz değildir. Kasap da hayvanları kesmektedir. Kasabın yaptığı işe vicdansızlık denir mi? Avlanırken, hayvan öldürürken, hayvanlara işkence edilmiyorsa, dinimizin bildirdiği hudutlara riayet ediliyorsa mesele yok demektir.

Avcılık; tüfekle, tuzak kurmakla yapıldığı gibi, talim görmüş köpek, tazı, şahin, atmaca, doğan gibi hayvanlarla da yapılır. Talim görmemiş hayvanlarla avcılık yapılmaz.

Yani hayvanın, avı kendisi için değil, sahibi için avlaması lazımdır. Bir hayvanın talim görmüş olduğu, peş peşe üç defa tuttuğu avı yemeden sahibine getirmesinden anlaşılır. Atmaca, şahin gibi tırnaklı kuşlarınsa, bırakıldıktan sonra, çağrıldığı vakit uçup gelmelerinden anlaşılır. Bir köpek avladığı hayvanı yese veya bir atmaca çağırıldığı halde gelmese, böyle hayvanların avladığı hayvan yenmez.

Avın yenebilmesi için şunlara riayet lazımdır:

1- Av; keklik, tavşan gibi eti yenen hayvan olmalıdır.

2- Avcı, Müslüman veya ehl-i kitap olmalı, ava silah atarken veya talim görmüş hayvanı ava gönderirken Besmele çekmelidir! Besmele unutulursa mahzuru olmaz. Kasten terk edilirse avın eti yenmez. Kitapsız kâfirlerin, mürtetlerin kestiği, avladığı hayvanı yemekse haramdır.

3- Av, aldığı yaradan ölmelidir. Ölmeden ele geçirilirse besmeleyle kesilmesi lazım olur.

4- Avcı, hemen koşup gitmeli, yara alan av hayvanını hemen boğazlamalıdır! Gidene kadar ölürse mahzuru olmaz, yani eti yenir. Av, gözden kaybolduktan sonra başka uzak bir yerde ölü olarak bulunursa eti yenmez. Çünkü başka bir sebeple ölmüş olabilir. Mesela yüksekten düşerek veya bir ağaca çarpıp ölebilir. İlk aldığı yara derinse, kan akmışsa yenir.

5- Yara alan bir avı, başka birisine ait talim görmüş bir hayvan tutup öldürürse yenmez. Kendi hayvanı öldürmüş olmalıdır.

6- Talim görmüş bir köpek, tuttuğu avın etinden yerse, o avı yemek caiz olmaz. Fakat şahin gibi bir kuş yakaladığı avın etinden yerse mahzuru olmaz. Çağırılınca gelen avcı kuşun tuttuğu av yenir. Avını köpek dişiyle veya pençesiyle yakalayan hayvanın eti yenmez.

7- Av tutanın olur. Bir kimse, bir avı vurup düşürdükten sonra, av kalkıp kaçarken, başkası yakalarsa, av yakalayanın olur.

8- Kara ve su kaplumbağasıyla istiridye ve midye gibi deniz haşaratı yenmez.

9- Balık suretinde olmayan deniz hayvanları yenmez. Su içinde kendiliğinden ölüp, karnı üst tarafta bulunan balık yenmez. Ağla, saçmayla, ilaçla, sarsıntıyla, buz arasında sıkışarak ölen balık yenir.

10- Besmelesiz tutulan veya kâfirlerin, avladığı balıkları yemek helaldir. Fakat avladıkları diğer hayvanları yemekse haramdır. Hanefi mezhebinde, domuzdan başka her hayvan ölünce kılı, kemiği, siniri ve dişi temiz olur. Leşin derisi, necis olmayan maddeyle dabağlanınca temiz olur. Necis maddeyle dabağlanınca, üç kere yıkayıp sıktıktan sonra temiz olur. Domuz ve yılan derisi hiçbir zaman temiz olmaz. Bunlarla yapılan cüzdan, kemer, çanta, elbiseyle namaz kılmamalıdır! Domuz ve yılan hariç, eti yenmeyen hayvan, dine uygun kesilince veya avlanınca yalnız derisi temiz olur. Böyle öldürülmüş bir hayvanın postu üzerinde namaz kılmak caiz olur.

Sual: Eti yenen ve yenmeyen vahşi hayvanları herhangi bir maksatla öldürmek günah mıdır? Mesela sansarı postu için, ceylanı eti için avlamak caiz midir?
CEVAP
Hiçbir hayvana eziyet, işkence etmek, suda boğarak veya ateşte yakarak öldürmek caiz değildir. Hayvana işkence etmek, gayri müslim vatandaşa işkence etmekten daha büyük günahtır. Gayri müslim vatandaşa eziyet etmek de Müslümana eziyet etmekten daha büyük günahtır. (Dürr-ül muhtar)

Maksatsız olarak bir hayvanı öldürmek caiz değildir. Ahirette, (Onu niçin öldürdün?) diye sorguya çekilecektir. Hayvanları birbiriyle dövüştürmek de caiz değildir. Hayvanların hakkına riayet etmeli, onlara acımalıdır. Hadis-i şerifte, (Merhamet et ki, merhamet olunasın!) buyuruldu. (Şir’a)

Zararlı hayvanları öldürmek caiz olduğu gibi, sansar, porsuk gibi hayvanları derisi ve kürkü için, geyik, ceylan gibi hayvanları eti için öldürmek de caizdir. Domuz hariç, eti yenmeyen çeşitli hayvanları para karşılığı gayrimüslimlere ihraç etmek de caizdir. (Şerh-i Nikaye)

Zararsız hayvanları öldürmek caiz değildir. Zararlıları da eziyetsiz öldürmek caizdir. (Berika)

Sual: Av hayvanını, mesela tavşanı uyurken değil de, uyandırıp kaçarken vurmalı deniyor. Uyurken vurmak caiz midir?
CEVAP
Evet, caizdir.

Oltaya solucan takmak
Sual: Oltaya solucan takmak caiz midir?
CEVAP
Evet, caizdir.

Yozgat Avcılar ve Atıcılar Kulübü Derneği Başkanı Özcan, üçüncü grup kuşlardan kaya güvercini, tahtalı, sakarmeke, sakarca kazı, yaban ördekleri, su çulluğu ile ikinci grup memelilerden yaban domuzu ve çakal avının ise 26 Şubat 2012 tarihine kadar devam edeceğini söyledi.

Hakkında işlem yapılan H.Y’nin aracında ele geçirilen dondurulmuş keklik etleri, Orman ve Su İşleri 15. Bölge Müdürlüğü Sivas Şubesi ekiplerine belirlendi. H.Y’ye, avcılık belgesi olmadığı ve keklik sayısını aştığı gerekçesiyle 11 bin 750 lira ceza kesildi.

Orman ve Su İşleri Sivas Şube Müdürü Selami Şahinbay, yaptığı açıklamada,

“Divriği merkez jandarma komutanlığının yapmış olduğu yol kontrolü esnasında şüphelendikleri bir araçta tespit etmiş oldukları 31 adet keklik üzerine, biz olay yerine intikal ettik. Bunun neticesinde ilgili şahıs hakkında avcılık belgesi olmadan ve keklik sayısında aşım da yaparak 31 tane Kınalı kekliği avladığı için 10 bin 750 liralık tazminat cezası kesilecek. Bunun yanında da bin liralık idari para cezası uygulanacak” diye konuştu.
Değer mi bunlar gerisini siz düşünün.

Fuar Adı

BURSA DOĞA AV

Fuar Açılımı :

Doğa Sporları, Avcılık, Atıcılık, Balıkçılık ve Kamp Malzemeleri Fuarı

Fuar Alanı : Tüyap BFuar ve Kongre ursa Uluslararası Merkezi

Şehir : Bursa

Ülke : Türkiye

Dönem : 07 – 10 Haziran 2012

Konu: İhtisas fuarı

Sektör: Spor Ürünleri, Hobi, Eğlence

Organizatör: Tüyap Bursa Fuarcılık A.Ş.

Adres: Bursa Uluslararası Fuar ve Kongre Merkezi, 4. Km Buttim Yanı Yalova Yolu, 16250 BURSA

Telefon:

0 (224) 211 50 81 – 89

Fax :

0 (224) 211 22 16, 211 27 22

Bugün artık gelişen iletişime paralel paylaşım forumları sayesinde yapılan organizasyonlarla sosyal aktivite imkanları da gelişmiştir.

Ama havalı silahların ucuz pellet – mermi, sınırsız mekan özgürlüğü, Havalı silahların popülerliğini artırmış ve bugün dünyanın her yerinde bu spor dalını, 7 den 70 e herkesin ulaşabileceği yaygın hale getirmiştir. Bugün artık gelişen iletişime paralel paylaşım forumları sayesinde yapılan organizasyonlarla sosyal aktivite imkanları da gelişmiştir.

Havalı silahlarla ilgili Türkiye’nin en geniş içerikli ve aktif üye yapısıyla Ana Sayfa – AirGunTürk paylaşım forumunda aradığınız her türlü bilgiye ulaşabilmenin yanında, bölgesel bazda kurulmuş takımlar sayesinde, hafta sonları ailenizle birlikte katılabileceğiniz eğlenceli atış buluşmaları yapılmaktadır, yapmanız gereken sadece buluşmalar başlığını takip etmeniz yada sizinde bögenizde organizasyonlar düzenleyerek sosyal faaliyetler oluşturmanızdır.

Hafızalarımız bu silahları lunaparklarda balonlara atış yapılan tüfek yada tabanca olarak anımsatsa da, günümüzde teknolojik gelişmeler doğrultusunda PCP olarak adlandırılan Pnömatik Sıkıştırılmış kuru hava, azot yada argon gazı ile çalışan havalı silahlarla av yapmanın serbest olduğu ülkelerde .50 kalibrelere varan çaplarda mermilerle domuz, bizon, geyik avcılığı, 5,5 kalibre mermilerle 100 – 150 metre mesafelerden tavşan tilki çakal avları yapılabilmektedir, ürettikleri enerjiler ise, 6 – 12 footpound dan 100 – 300 footpound güçlere kadar çıkabilmektedir.

Havalı silah sistemleri
Havalı silahlar yiv-set li namlulara sahip olup, pistonlu, (Co2) Karbondioksit gazlı ve pnömatik olmak üzere 3 kategoriye ayrılırlar.

Pistonlu Silahlar :

Pistonlu silahlar, kendi içinde 2 sınıfa ayrılırlar, yaylı pistonlular ve GasRam pistonlular, Pistonlu silahların çalışma mantığı bir pistonun silindir içinde havayı sıkıştırması yöntemi ile sıkışan havanın aynı anda mermi çekirdeğini namlu içerisinde itmesi prensibine dayanır.
a) Yaylı Pistonlu silahlar : Namludan kurma yada levye kurma yöntemi ile piston arkasına yerleştirilen yay’ın enerjisini kulanarak pistonu iten silahlardır.
b) Gasram Pistonlu silahlar : Namludan kurma yada levye kurma yöntemi ile piston arkasına yerleştirilen kendi içinde pistonlu sıkıştılmış sabit hava ile pistonu iten silahlardır.

(Co2) Karbondioksit gazlı silahlar :

Bu sistemlerde Karbondioksit gazının tüpden namlu arkasındaki bir hücreye aktarılması ile çekiç in bu hücre içindeki valf i açıp, buradaki sıkışmış gazın serbest bırakılarak namludaki çekirdeği itmesi prensibine dayanır, günümüzde tabanca ve tüfek uygulamalarında 12gram, 88gram standart dolu satılan kullan at tüplü ve doldurulabilir tüplü olan modelleri mevcuttur, geri tepmesiz olmalarından dolayı oldukça isabetli silahlardır, fakat kullandıkları Co2 gazının 30 – 40 bar gibi basınçlarda sıvı halde olan yapısı güçlerini sınırlı tutar, yakın mesafe antrenman çalışmalarında tercih edilirler.

Pnömatik silahlar:

Pnömatik havalı silahlarda kendi aralarında doldurulabilir basınçlı hava tüpü kullananlar ve pompalı sistemler olarak 2 ye ayrılırlar, her ikisindede sıkıştırılarak hapsedilmiş basınçlı havanın, çekiç valf sistemi ile ani boşaltılarak namlu içerisindeki çekirdeğin itilmesi prensibini kullanırlar.

a) Pompalı pnömatik silahlar :

Bu sistemde silah üzerinde entegre bir hava pompası sayesinde namlu arkasında bulunan valfli bir hücreye hava sıkıştırılarak ve bu havanın, çekiç valf kombinasyonu ile ani serbest bırakılması namlu arkasındaki çekirdeği harekete geçirir, pompalı silahlarda kendi içlerinde multipump tabir ettiğimiz çok pompalamalı ve tek pompalamalı olarak iki sınıfa ayrılırlar.

b) PCP pnömatik silahlar :

Bu silahlar havalı silah severlerin ulaşmak istedikleri son noktadır, yüksek basınçlı kuru hava (200 – 300 bar), azot ve argon gazlarını silah üzerine entegre edilmiş basınçlı tüplerin, scuba tüplerden bir aparat sayesinde doldurulmaları yada bu silahlara özel üretilmiş harici pompalarla manuel olarak doldurulurlar ve kullanıldıkça eksilen bu basınçlı hava tekrar silaha doldurularak kullanılırlar. Yüksek hassasiyete sahip yiv-set li namluları, müsabaka kalite tetik sistemleri, güç ayarlama imkanları, geritepmesiz oluşları, bir dolumdan sonra defalarca atış yapabilmeleri ve dünyada ilk kez isveçli FX airguns tarafından seri üretimi yapılan FX Revolution semi automatic tüfekler ve FX Gladiator gibi yüksek hava hacmine sahip silahlar sayesinde bu kategori tüm kategoriler içinde en tepeyi işgal etmekte ve tercih edilmektedir.

Havalı silah ve aksesuarları temini:

Bu konuda da Ana Sayfa – AirGunTürk kurucusu Mustafa Serdar, aynı zamanda havalı silahlar konusunda ülkemizde otorite kabul edilen Ülkü Taşkın, ve yine bu hobiye gönül vermiş aynı zamanda meslekleri olarak benimsemiş bir ekip ile Katresu Av ve Doğa Sporları San.Tic.A.Ş. bünyesinde Türkiye’nin ilk ve en geniş içerikli Havalı Silahlar, av ve doğa sporları online alışveriş sitesi olan www.yatagun.com ® Havalı Silahlar, Av ve Doğa Sporları web sitesini faaliyete sokmuşlardır.
İlk havalı tüfek ithalatlarını isveçli FX airguns dan yapan ve Türkiye Disribütörlüğünü de alan Katresu A.Ş. henüz Ağustos 2008 de açılmış olmasına rağmen, havalı silah severlerin yıllardır ulaşmakta zorlandıkları kaliteli, bol çeşit ve uygun fiyatlarda ürünleri hobi severlerin beğenilerine sunmaya başlamış, zaman içerisinde de gelişimine paralel ürün çeşitliliğini artırarak hizmetlerine devam edecektir, Katresu A.Ş. sadece bir satıcı olmayıp, aynı zamanda ithalatını yaptığı silah ve aksesuarlarının servislik hizmetinide kendi bünyesinde vermektedir.

Spor ve keyif amaçlı Atıcılık :

Havalı silahlar ile aylık binlerce atışı düşük maliyetler ile kullanabilmemiz, poligonlarda, açık arazide, evinizin bahçesinde hatta evinizin içinde bile pellet kapanı tabir edilen çelikten üretilmiş hedeflere atış yapabilme özgürlüğü sunması olanaklarına sahipsiniz, tüm sporlarda olduğu gibi atıcılık sporunda da pratik yapmak atıcılık melekelerinizin gelişmesi için olmazsa olmazdır, İster spor olarak ister eğlence olarak pratik yapmak size çok şey kazandırır, bunun için Co2 karbondioksit gazlı yada multipump tabanca – tüfeklerle, güçlerinin az olması bu silahları ev ortamında bile kullanma olanağı getirdiği için her yer sizin antrenman alanınız olabilmektedir.
Havalı silahların aşırı yaygınlaşmasının, yüksek teknolojili havalı silahların dünyanın en hassas atış silahları olmaları tercih edilmelerinde büyük bir etkendir, Bugün gelişmiş avrupa ülkelerinde bu hobi profesyonel spor olarak görülmekle birlikte dernek ve kulüp çatıları altında binlerce atıcının bir araya gelmelerini ve hedef atışından, arazide field target (arazi atışları) amüsabakalarına kadar çok çeşitli yarışmaların organizasyonlarının yapılabilir olmasını sağlamaktadır. Amerika gibi silah kültürünün çocuk yaşta aşılandığı toplumlarda ise çocukların silah alışkanlıklarını edinmeleri için öncelikle havalı silahlar tercih edilmektedir. Ülkemizde bu güne kadar havalı silah müsabakaları 10 metre olimpik tabanca ve tüfek atışları ile sınırlı kalmaktan, Ana Sayfa – AirGunTürk gibi paylaşım forumları sayesinde yapılan organizasyonlar, ülkemizin çeşitli illerinde hafta sonları etkinlikleri olarak kitleleri bir araya getirmektedir.

Havalı Silahlar ile Av:

Havalı silahlar, ateşli silahların kullanılmasının güvenli olmadığı yada yasal olmadığı yerlerde zararlılarla mücadele edilebilmektedir, Yurt dışında Havalı silahlar, tarlalara musallat olan fare ve kuş türlerini kontrol altına almak için kullanılmaktadır. Yine yurt dışında havalı silahlar ile tavşan, domuz, geyik dahil pek çok av hayvanı avlanabilmektedir, ülkemizde ise havalı silahlar ile avlanmak yasaktır, Ülkemiz de de yurtdışında olduğu gibi havalı silah sahibi olmak için özel bir lisansa ihtiyaç duyulmamakla birlikte, 18 yaşını doldurmuş olmak gerekmektedir, taşınmasında ise yasal bir engel yoktur, Bu da ateşli silah sahibi olmak için gerekli bürokratik işlem ve masrafın havalı silah alımında yapılmaması demektir.

ARILIK KURULACAK YERDE ARANACAK KOŞULLAR

Arılar mümkün olduğu kadar sessiz ve sakin yerlerde çalışmayı severler.Amatör olarak birkaç arı bulunduracaklar için pek önemi yok ise de,ticari arıcılık yapacak olanların arılıklarını kurmadan evvel aşağıdaki hususları göz önüne almalarında fayda vardır.
1- İşlek yol kenarlarına bırakılan arılar, gelip geçen vasıtalara çarparak ölebilirler.Mümkün olduğu kadar yollardan ve bilhassa ana yollardan 50-100- metre kadar uzak olmalıdır.Bu gibi işlek yolların sağ veya soluna bırakılmak gerektiğinde ,arılar yolun deniz kumluk gibi tarafına değil,asıl faydalanacakları arı merasının bulunduğu tarafa bırakılmalıdır ki , bal derlemeye gidecekleri sahaya uçmak için yolu geçmek mecburiyetinde kalmasınlar.
2- Sabah akşam büyük ve küçük baş hayvanların sürü ile devamlı gelip geçtikleri yol kenarlarında da arılık yapmamalıdır.
3- Suni petek imalathaneleri,Şeker fabrikaları,Şekerden imalat yapan yerler ile boya sanayii ,alüminyum tesisleri ve buna benzer asit ve benzeri maddelerle uğraşan ve imalat artıkları zehirli olan tesislere yakın olmamalıdır.
4- Mandıra artıklarının atıldığı,köy kasaba ve şehir kanalizasyonların açıktan geçtiği yerler uygun değildir.
5- Köy ara ve ana yolları ,düğün alayı ve traktörlerin geçtiği yerlerden uzak ya da en
Az l50 cm metre yüksekliğindeki duvar arkasında olmalıdır.
6- Bölgede hakim rüzgarların estiği yerler varsa arılıklar bu devalı rüzgarların olmadığı kuytu yerlere kurulmalıdır.
7- Özel ve kapalı arılık yapmak isteyenler yön ve yüksekliği öyle ayarlamalıdırlar ki ,
arılar sabah güneşin doğuşundan itibaren kovanlar 3-4 saat güneş görmeli ve
ertesi güne kadar daha güneş görmemelidir.
8- Güney doğu ve Güneye bakan hafif meyilli ,su tutmayan yamaçlar,gölgelik yapan ağaçlar ,asmalar bulunan ,önü en az 4 metre açık olan yerler büyük çapta arılık kurmak isteyenler için idealdir.
9-Şüphesiz arılık yapılan bölgede çevrenin iklim ve flora durumu da göz önüne alınmalı yılın her mevsiminde çiçek açan arı merası olmalıdır.Bu koşullar sabit arıcılık yapılan bölge için önemlidir.Gezginci arıcılık yapacakları için pek çoğu gerekmeyebilir.
10- Arılık yerini seçerken ,çevrede bulunan arı sayısını da göz önüne almalıdır. 3.km. yarı çapındaki bir dairenin kapladığı alanda 100-150 kovandan fazla bulunmaması da şayanı arzudur.Ancak çevrede Balsıra ve balsama salgılayan ağaçlar çok ise kovan sayısının hiçbir önemi yoktur.

İLKEL KOVANLARDAN FENNİ KOVANLARA AKTARMA NE ZAMAN YAPILMALIDIR

Arzulu ve azimli bir arıcı için ilkel kovandan ,modern çerçeveli kovanlara aktarma , hemen hemen her zaman her mevsim de ve hatta kışın kapalı bir odada bile yapılabilir.Aktarma işi,bunun inceliğini bilmeyenlerin zannettikleri ,uzaktan görebildikleri kadar zor değildir.
Muhakkak ki; kovanda arı mevcudunun ve bilhassa ballı peteklerin en az,yavrulamanın çok geniş sahalara yayılmış olduğu bir devrede bu iş çok daha kolay ve başarılı olur.Havanın pek sıcak olmadığı akşam saatleri ,yağmacılık tehlikesinin de asgariye inmiş olması bakımından en uygunudur.
Birinci ve ikinci oğlu vermiş ilkel kovanlarda ,arı ve bal mevcudu pek azalmış olacağından ve ana arıyı zayi endişesi de yok olduğundan ve ayrıca yardımcı arılar geniş sahaya yayılmış olsa bile,hemen hepsinde kapalı gözlü peteklerde sırlı olarak bulunduğundan iş daha çok kolaydır.
Mutlak bir zaman verilmesi gerekirse ;Nisan ayı,kirazların çiçek açtığı devre en uygunudur.Çünkü bu mevsimde sokucu yaşlı arılar yerini yeni çıkan genç nesle terketmiştir .Arı mevcudu normaldir ve yavrulama geniş sahalara henüz yayılmamıştır.Bal azdır ve tüm bunların dışında nektar-polen kaynakları gürdür,havaların değişikliği yani sıcak günlerden sonra arıların dışarıya çıkamayacağı kadar soğuk olacak günler geride kalmıştır.

AKTARMA NASIL YAPILIR?

Aktarama pek muhtelif tarzlarla yapılabilir.Bundan amaç ve esas,ilkel kovandaki arı,yavru ve balların ,mümkün olduğu kadar zayiine meydan vermeden fenni kovan naklidir.
İşe başlamadan evvel körüğü yakıp ,maskeyi takıp,pantolon paçalarını ayağa geçirilen bir naylon torba içine alıp kendinize güven sağlamalısınız.İşe başladıktan sonra kolaylığı görecek ve %90 ihtimalle,elinizdeki eldiveni,başınızdaki maskeyi de çıkararak çok daha rahat çalışacaksınız.
Bunda esas,önce ilkel kovandaki arıları dışarı çıkarmaktır.Bunun için yapılacak ve gözönüne alınacak işler şunlardır.
Önce ilkel kovanı yerinden alıp l0-15 metre uzakta bir yere götürdüğünüzde ve ilkel kovanın yerine fenni kovanı bıraktığınızda şunlar olacaktır.
A) Ailenin dış işlerde çalışan yaşlı ve sokucu arıları kırdan geldiğinde fenni kovan önüne birikeceklerdir.Sizin uzağa götürdüğünüz ve üzerinde çalışmaya başladığınız kovandaki yaşlı arılarda oraya kaçacaklardır.
B) Fenni kovanı bıraktığınız yerin hemen yanında başka arı aileleri varsa kaçan arılar oraya gidebilir ve kavga olabilir.Bu nedenle böyle bir durum gözlenirse işin sonuna kadar o kovanların uçma deliğini kapatabilirsiniz.
C) Fenni kovan önüne biriken arılar içeri girip toplanmıyor ve dağınık kalıyorlarsa kovan içine varsa çerçeveli yavrulu bir petek.yoksa ilkel kovandan çıkaracağınız ilk peteği fenni kovanın bir yanına dayayıp ya da daha iyisi hemen boş bir çerçeveye monte edip bırakabilirsiniz.

İLKEL KOVANDAN ARILARIN ÇIKARILMASI

İlkel kovanın durumuna çeşidine göre metot değişirse de Türkiye’mizde Trakya bölgesi dışındaki ilkel kovanların%90 silindir şeklinde sazdan saptan örülmüş ya sepet kovandır ya da 4 tahtanın çakılması ile meydana getirilmiş uzun prizma şeklinde kovandır.Açıklamayı buna göre yaparsak.
10-15 metre uzağa götürdüğümüz ilkel kovan , kolay çalışabilmeniz için bir masa gibi yüksekçe bir yere konur.Arka kapağı açıp bakılır.Eğer arkaya kadar arı varsa arkasına sele,sepet,teneke gibi bir ilave yapılır. Ön taraftan duman verilerek ve kovan dış yüzünden tırtıklanarak arıların arkaya geçmesi sağlanır.Genellikle kirazların çiçek açtığı ilkbahar da ,ilkel kovanın arkası hasad zamanı daha önce bal arkadan alındığı için boştur.Boş değilse bile arı yoktur.Kuru petekler vardır ki alınabilir.Arıyı arkaya ilave edilin ula yerine ,bu boşluğa itmek daha kolay ve rahattır.Kovanın arka kısmını yükselterek hatta hiç yükseltmeden içerdeki arıların yukarıya içeriye kaçma alışkanlığından da faydalanarak arılar bu kısımda toplanır.Oğul salkımı gibi olur.
Böylece ulaya alınan veya sandık sepet araksına bir oğul arısı gibi toplanan arılar,götürülüp boş bir fenni kovanın içine vurularak silkinir.Eğer arılar dağılmıyor,arkada toplu halde kalıyor ise ön taraftan açılıp petekler birer birer kesilip alınabiliyorsa tüm petekler çıkarıldıktan sonra da silkinebilir
İşe cesaretle başlandımdı ,arıcı kendi inisiyatifi mantık muhakemesi ile bu işi bitirir.Arıların %90 ‘ nın peteklerden ayrılmasını sağlar.”Başlamak işin yarısını bitirmektir.”

İLKEL KOVANDAN PETEKLERİN ÇIKARILMASI

Devamlı,sabırlı ve tekerrürlü olarak iki çubuk ile yapılan tırtıklama ve ara sıra körükle duman verme sayesinde ilkel kovandaki petekler arasında bulunan arıların %95 ‘den fazlası ve hatta bazen tamamı kovandaki peteklerden çıkarılmıştır.
Sıra şimdi petekleri çıkarmaya gelir ki uzunca bir arıcı bıçağı,bu amaç için yapılmış uzun saplı bir düz eğiş, ya da bir testerenin uç tarafı ile petekler kovandan birer birer çıkarılıp,üzerindeki birkaç arıda arıcı fıçısıyla silkindikten sonra petekler kapalı bir yere arısız olarak bırakılır ve üzerleri örtülür.İlkel kovandaki tüm petekler çıkarılır.
Toplanan peteklerin önce yavrulu olanları çerçevelere kesilip monte edilir.Çerçeveye monte edilen petek üstünde,yanında,altında fazlalıklar var ise kesilip çerçeve içi tam doldurulur.Ondan sonra sağlam pamuktan yapılmış yorgan ipi ile alttan ve yanlardan sıkıca,petekler kovan içi sıcaklığın da eğilip kopmayacak şekilde bağlanarak fenni kovan içine birer birer asılır. İçi boşaltılan kovana arıların üşümemesi için arılar silkildikden ,balları temizledikten sonra uzakça bir yere veya kapalı bir odaya alınır.Çerçeveleri kovana seyrek değil,çerçeve koltukları birbirine temas edecek şekilde sıkıca koymalıdır.

AKTARILMIŞ YENİ FENNİ KOVANIN BAKIMI

Monte edilmiş çerçeveler kovana dizildikten sonra örtü tahtası kapatılır.Üzerine boş bir ballık konularak ufak tefek balla bulaşık petekler,kirlenmiş ballar örtü tahtasına serilen bir kağıt üzerine bırakılır ki gece arılar temizlesin ve ballarından faydalansın.
Ertesi gün kovan açılarak üzerinde petek alınır.Monteli çerçeveleri bakılarak eğilen dökülen varsa düzenlenir.Dip tahtası temizlenir.Arılar hemen o gece petekleri çerçevelere bağlamaya başlarlar ve iplikleri kemirerek koparıp dışarı atmaya uğraşırlar.Üç beş gün sonra bir jiletle kesilen ipler çok itina ile çekilerek alınıp atılır.Çerçevelerden ipleri alırken çerçeveyi eğip oynatmamalıdır ki petekler devrilmesin.Gerekiyorsa yeni suni petekli çerçeveler ilave edilir.Bölme tahtası konulur.Başlangıçta arıcılığın en güç ve en zevkli ve sonunda gurur verici bir uğraşı olarak yapılan bu işte arıcının kendine güveni artar ve pek çok şey öğrenmiş olarak ufku genişler.Üç beş gün sonra kovan açıldığında çerçevelerde ana memesi görülürse ana arının zayii edildiği veya sakatlandığı ,bu nedenle yeni bir ana yetiştirmeye çalıştırdıkları anlaşılır.Ana zayii olma ihtimali %2-3 arasını geçmez .
Devlet ve diğer sektörlerce açılan arıcılık kurslarında aktarma ameliyesinin gösterilmesi kursiyerlerin yetişmesi ,arıcılığa başlama heveslerinin artması vs. nedenlerle son derece de yararlıdır.

OĞUL SATIN ALMAK SURETİYLE ARICILIĞA BAŞLAMAK

Fenni arıcılığa başlamak için en kolay bir usuldür.Oğulların çok kuvvetli olması lazımdır.İyi bir oğul 1,5-2 kilodan aşağı ve insan kafasından küçük değildir.Tay kafası ve hatta manda kafası büyüklüğündeki 4-5 kiloluk oğullara paha biçilmez.
Mümkün mertebe Nisan ve Mayıs ayında çıkan oğulları almalıdır.Erken çıkmış kuvvetli bir oğul daha o yıl arıcının yüzünü güldürür.Gündönümünden sonra çıkan oğullar değersizdir.Bilhassa Anadolu da yaz ayları kurak gittiğinden geç çıkan oğul arıları bal vermek şöyle dursun ekseriye kışlık gıdasını da temin edememekte ve hatta petek inşa ederek yuvasını yapamamaktadır.Bu konuda atalarımız “ Anıza ekilen darıdan,gündönümünden (22 Haziran) sonra oğul veren arıdan ,kocasından sonra kalkan karıdan hayır gelmez” demişlerdir.İyi bir bakım ve şurupla besleme sayesinde ,geç çıkan zayıf oğullar bile,size iyi bir damızlık ve başlangıç olabilir.Bir çok özel ve resmi teşekküller oğul arısı satışları yapmaktadırlar.Arı edinmek artık yurdumuzda da kolaylaşmaktadır.

ARILI FENNİ KOVAN ALMAK SURETİYLE ARICILIĞA BAŞLAMAK

Fenni kovan satın alırken içerisini açıp görmek,ananın mevcut,genç,yaşlı olup olmadığını anlamak,kuvvetini ve değerini tespit etmek mümkündür. İlkbaharda Nisan sonundan evvel alınan fenni kovanlardaki arılar 5-6 çerçeveyi kaplamış ve asgari 3 çerçevesinde yavru var ise bu gibi aileler kuvvetli ve mükemmel bir damızlık sayılır. Alınacak arılı fenni kovanın çerçevelerinin,çalışılmak istenen fenni kovan çeşitlerinden hangisi seçilecekse ona uyup uymadığı nazara alınmalıdır.Uymadığı taktirde mümkünse yalnız arıya çerçevelere pazarlık yapmalı,kovanı satın almamalıdır.
İlkbaharda arılar uçuşa başladıktan sonra kovan alınırsa bunu en az 5 km. uzak bir yerden satın almalıdır. Çünkü daha yakın mesafelerden satın alınan kovanların dış işlerde çalışan arıları ,uçuşa çıktıkları zaman yeni yerlerine gelmeyip,eski alıştıkları yere gideceklerinden satın alınan kovan zayıf düşer.Satın alınan kovanları akşam veya sabah serinliğinde nakletmeli ve arıların dışarıda olmadığı saatlerde kapamalıdır.Kovanın havasız kalarak arıların içeride bunalmamalarını ,gümeçlerin yumuşayarak dökülmemelerini ve içeride hasıl olacak sıcaklıktan ve gümeç dökülmelerinden arı ve yavru telefine meydan verilmemesini temin için,uçma deliklerini ve hatta kovanın üst veya arka kısmını açarak örme tel’le kapatmalıdır.

ARICILIĞA YENİ BAŞLAYANLARIN YAPTIKLARI HATALAR NELERDİR.

Arıcılığa yeni başlayan amatörlerin yaptıkları hatalarını bilmelerinde fayda vardır.Biraz nazari malumat edindikten sonra birkaç çerçeveli kovanla işe başlayanların dikkat etmesi gereken bazı önemli hususlar vardır.Bunlardan birkaçını özetleyelim.
Fenni arıcılığın inceliklerini ve sırlarını iyice öğrenmeden hemen kovan sayılarını arttırmaya çalışırlar .Kovan adedini arttıracağım derken de tatbikatta öğrenmeleri gereken birçok hususlar üzerinde durmazlar.Arıcılık her şeyden evvel arıcılık yapılan bölgenin çiçek durumu ile ilgili olduğundan, iyi gözlemlerde bulunularak çevrenin arıcılık yönünü tetkik etmelidir..Yurdumuzda çiçek durumu ve çiçeklerin nektar salgısı hava şartları ile çok yakından ilgili olduğundan çevrenin yağış alma durumunu tetkik başta gelmelidir.Unutulmamalıdır ki ürünlerin yetişme devresinde 400 mm .den az yağış alan yerlerde bal derleyebilmek koşulları zayıftır.Acemi arıcılar,arılarından çok sayıda tabii veya suni oğul almak arzusuna kapılırlar.Halbuki en iyi şartlarda dahi arılardan 1-2 den fazla oğul almak,arıcının başarı şansını kısıtlayacaktır.Arıların açlıktan sönmez üzere oldukları zamanda dahi arıların kovanlarına bal taşıdığı kanısındadır ki; bir bölgenin bal toplama zamanı ancak birkaç hafta devam eder.Arıcı bütün gücü ile bu bal toplama devresinde arıların kovana çok nektar taşıyabilmeleri için gerekli hazırlığı yapmış olmalıdır daha önceden.Bu da çevresinin büyük bal toplama zamanı iyice tespit etmesi ve bu günler kovanlarındaki arı sayısını 40-50 bin gibi yüksek bir mevcutla çıkarması gereklidir.Kış veya ilkbaharda birkaç arıların sönmesi veya yaz ve sonbaharda birkaç arıların güve kurdu tahribatına uğrayarak kovanı terk etmesi gibi durumlardan müteessir olarak cesaretleri kırılır.Çok kötü ve anormal giden bir mevsim sonucu olan bu durumlarda arıcı ümidini yitirmemelidir.Arılara gündüz şerbet vermek yağmacılığa sebep olmak ,işçi arı sürfelerini,havi gümeçlerin kıymetini bilmemek,erkek arı sürfelerini havi gümeçlerini kovandan çıkarmamak veya başka suretle değerlendirilmesini düşünmemek gibi hatalardan da yeni arıcılar sakınmalıdır.Yeni arıcılar değişik ölçüdeki çerçeveleri havi kovanlarla da çalışmamalıdırlar.Daha önceden çerçevelerdeki eski ve bilgili arıcılarla temas ederek o çevreye en uygun kovanı seçmeli ve devamlı o tip kovanlarla çalışmalıdır.

Maliye Bakanlığının Harçlar Kanunu Genel Tebliğine göre 2012 yılı avcılık belgesi ve silah harçlarının Ocak ayı içersinde yatırılması gerekiyor. Avcılar kendi bağlı olduğu vergi dairelerine gidip vergisini ödemediği takdirde, her ilave ay için gecikme cezası ödemek zorunda kalacaklar. Harcını Ocak ayı içinde ödeyen avcılar, Orman İl Müdürlüğü’ne giderek kırmızı avcılık belgesini vize yaptırması gerekiyor. Ocak ayında 2012 yılının harcını ödeyip vizeyi işletmeden avlanan avcılara, yapılan kontrollerde ceza uygulanabilecek. Öte yandan Harçlar Kanunu Genel Tebliğine göre harçlar arttırıldı. Avcı derneklerine üye olanların harcı,117 Lira 85 kuruş, dernek üyesi olmayanlar 128 Lira 80 Kuruş vergi ödeyecek. Yivsiz tüfek ruhsatname vergisi ise 21 TL olarak belirlendi.

Eğer üveğin bol bulunduğu bölgeleri önceden iyi tespit etmezseniz, o sayılı av günleri de son derece verimsiz geçebilir.Bir bölgede üveyiğin bulunabilmesi için öncelikle bol ağaç olması, gündöndü tarlaları ve su bulunması gerekir. Etrafı ağaçlarla ve derelerle çevrili geniş gündöndü tarlaları üveyik aramak için ideal yerlerdir.

Üveyik, ördek ve kaz gibi sabah erken ve akşam gün batımına doğru su ve yemek ihtiyacı için geçit yapar. Günün sıcak saatlerini ise derelere yakın ağaçların tepelerinde geçirir. Nadiren de olsa havada görebilirsiniz.

Üveyik havada son derece hızlı ve yalpalı uçuşuyla vurulması zor bir kuştur. Ağaca konmuş üveyiği sportmen bir avcı olarak vurmayacağınızı varsayarsak, iyi bir üveyik avcısı olabilmek için önce çok seri olmanız gerekir. Çünkü kuşu görmenizle beraber siz tüfeğinizi omuzlayana kadar o muhtemelen sizin üstünüzden geçmiş olacaktır. İkincisi atış yapacağınız mesafeye göre yeterli önlemeyi vermektir. Tabii ki burada kullandığınız fişeğin süratini de bilmeniz çok önemlidir. Trap veya skeet fişeği gibi çok hızlı fişek kullanıyorsanız nispeten daha az, ancak ağır gramajlı av dolusu kullanıyorsanız çok daha fazla önleme vermek gerekir. Üveyik avında özellikle skeetçiler ve trapçılar seri ve çok yönlü atışlara antremanlı olduklarından son derece başarılı olmaktadırlar.

Avı, av yeri olarak daha önceden geçit güzergahını tespit ettiğiniz gündöndü tarlasının içinde veya tarlaya yakın ağaçların altında her yönü görebilecek şekilde saklanarak beklemek suretiyle yapılır. Ancak avın az çalışması durumunda gündöndü tarlalarında ve ağaçlık bölgelerin altında dolaşarak avı arayabilsenizde, son derece ürkek bir kuş olan üveyik çoğunlukla siz atış menziline girmeden havalanacaktır. Gerçi bu da arkadaşlarınızın işine yarabilir.Ayrıca bıldırcın avı esnasında özellikle gündöndü tarlalarında, gündöndü yemekle meşgulken sizi farketmediği için yaklaşmanıza müsaade eden üveyiklere çok yakın atışlar yapmanız mümkündür.

Üveyik avında her mesafeden atış söz konusu olduğu için, şu çap şu namlu boyu ve şöyle şoklu tüfek demek çok zordur. 40 metrenin üzerindeki mesafelerden üveyik vurabileceğiniz gibi 3 metre tepenizde de üveyik vurmanız ihtimal dahilindedir.Atışları eldeki mevcut tüfeğin namlu boyu ve şok durumuna göre ayarlamakta fayda vardır. Kısa namlulu ve açık şoklu bir tüfeğiniz varsa üveyiğin size iyice yaklaşmasını bekleyin ve sizi hissetmesine meydan vermeden önce atış yapmaya gayret edin, aksi halde 90 dereceye yakın yön değiştirerek sizi şaşırtacaktır. Eğer uzun namlulu ve şoklu bir tüfeğiniz varsa 30-35 metreden travers uçuş yapan üveyiklere iyi atışlar yapabilirsiniz. Şahsi tüfek tercihim her avda olduğu gibi 20 çap 60 cm silindir /silindir namlulu 2550 gr ağırlığındaki İngiliz kundaklı özel tüfeğim. Ayrıca işin içinde sabah geçidinden sonra bıldırcına devam etmek de vardır.

Her iki çap içinde fişek tavsiyem 7-8-9 numara, tercihan hızlı dolular. Saçma numarasını da yakın atışlar için büyütebilir, uzak atışlar için maksimum 7 noya kadar kalınlaştırabilirsiniz. Bana göre en ideali 8 numara, yani 28 gr eski trap fişeği.

Üveyik avında saklanmak söz konusu olduğu için giyim önem taşır. Tercihan ince yazlık kamuflaj tişört, gömlek ve yelek giyebilirsiniz, ya da bej ve yeşil tonlu elbiseleri tercih etmelisiniz.

Üveyik avında köpek sadece aport için kullanılabilir, olsa da olur olmasa da. Aport yapabilen her cins köpeği kullanabilirsiniz, ancak aporttan hemen sonra köpeği yanınıza oturtmalı veya bağlamalısınız ki etrafta dolaşıp havadaki üveyikleri ürkütmesin.

1-ÖĞRENME BASAMAĞI

2-SINIRLARA ULAŞIM BASAMAĞI

3-TROFE BASAMAĞI

4-METOT BASAMAĞI

5-SPORTMENLİK BASAMAĞI

Bu basamakları tek tek incelediğimizde her avcının kendisini bu basamakların herhangi birinin içinde bulabileceğinden şüphemiz yoktur.

ÖĞRENME BASAMAĞI
Bu basamakta avcının ana amacı,nişan alma ve atışla ilgili becerisinin geliştirilmesi ve gelişmiş durumunu başarı ile çevresine gösterebilme çabalarını kapsar.Bir avcının bu basamakta bulundugunu sergilediği tavırlardan kolayca anlayabiliriz.
Birlikteliğini sürdürdüğü arkadaşları arasında sohbet konularını sürekli olarak silah,nişan alma ve atış teknikleri üzerinde yogunlaştırması karakteristik davranış biçimlerinin başında gelir.Katılmış oldugu avlarda,yapmış oldugu hataları sık sık tekrarladıgının farkında bile degildir.
Bu basamakta avcının heves ve arzuları aklının önündedir.

SINIRLARA ULAŞIM BASAMAĞI
Bu basamakta ana amaç,yasal kurallarla belirlenen sınıra kadar ulaşmak için fazla av yapmak ve avcılık yeteneğini kendine ve yakın cevresine ispatlamaktır.Bu basamagın içerisinde yer alan avcı ,tabir caizse dur durak bilmez.Av gününün başlagıcından sonuna kadar av yapma tutkusu ile yanar durur.Yiyecegini hep yanında taşırki,Av sonunda vurduklarını yakınlarına göstermek arzusu her zaman ön plandadır.
Daha çok avlanabilmek için silahlar hakkında bilgi edinme merakı bu basamakta başlar.Edindiği bilgileri bir evvelki basamakta bulunan avcılarla paylaşmaz.Konu av olursa o biraz bencil ve kıskançtır

TROFE BASAMAĞI
Bu basamakta ana amaç ,rastgele bir av değil,avlanabileceginden emin avlar arasında dikkatle seçilmiş ,belirgin özelliği olan birinin avlanmasıdır.
Bu basamakta karşımızda usta ve seçici bir avcı bulunmaktadır.
İçinde bulunduğu av sezonunu çok önceden planlayan,uzun mesafelere ava gitmekten çekinmeyen,donanımı mükemmel olan avcının silahlar ve avcılık konusunda deger yargıları hemen hemen kemikleşmiştir.
O artık bir strateji uzmanıdır.Neyi,nasıl,ne zamanve kaç tane avlayacagını çok önceden planlamıştır.
Ava gittiği arkadaşları ile uzun yıllar devam eden bir beraberliği vardır.Avcılık eylemi için yeni arkadaşlıklara gönüllü degildir.
Avlanacağı zamanı ve yeri asla ondan duyamazsınız.O size sadece sonucu göstermek ister.
Av sohbetlerinde geçmişe dönük özlem dolu söylemler ağırlık kazanmaya başlar.

METOT BASAMAĞI
Bu basamakta avcı,beceri gerektiren ve dolayısıyla ava daha fazla kaçıp kurtulma imkanı saglayan avlanma metotlarına yönelmektedir.Bu basamakta avcı silah kalibrelerini küçültürler.(12 çaplı silah yerine 16 çaplı hatta 20 veya 36 çaplı silahlara yönelirler.)Hatta bu silah tek kırma veya agızdan dolma silah bile olabilir.Avlanmış olmak veya av sırasında vurup vurmamak artık eskisi kadar önemli değildir.Çevre ile farklı boyutlardaki ilgi bu basamakta yoğunlaşır.Azlada yeterince haz almaya başlar.Doğaya bakış açısından köklü degişimler bu basamakta başlar.Bu basamakta avcı her konuda seçicidir.İsteklerinden taviz vermez.Yaşanan günlük olaylar hakkında felsefi boyutlar içeren ve gittikce yogunlaşan ağdalı konuşmalar agırlık kazanır.Her konuda ayrıntıya inilir.
Geçmişi sorgulamanın başlangıcı,Metot basamagının son yıllarıdır.

SPORTMENLİK BASAMAĞI
Bu basamakta ,uzun yıllar boyu yürütülen ve avlarda üretilmiş ve geliştirilmiş deger yargıları,doga ile ilgili denge kavramları,yaşama verilen deger,yaşam armonisi,doga ve yaşam sevgisi gibi ana ögeler etken rol oynar.Genç avcılara avlanmanın prensiplerinin ögretilmesi,habitat korunması ve geliştirilmesi için oluşan topluluklarda görev alma ve faal rol yüklenme bu basamakta gözlenmektedir.O pek çok konuda deneyim sahibidir.Bu basamakta avcı hemen hemen yanlızdır.Duygusaldır ve alıngandır.Yakın çevresindeki genç avcılar onu ,savundugu ilke ve evrensel degerlerden ötürü anlamakta güçlük çekerler.

*Yürürlükteki kanun,yönetmelik veya sirkülere uyun.Uymayanları ikaz edin.Avı,ancak avcının koruyacağını unutmayın.

*İçinde bulunduğunuz av sezonu ile ilgili merkez Av Komisyonu M.A.K. kararlarını yanınızda bulundurmaya gayret edin.

*Evinizdeki av malzemelerini muhakkak suretle kilit altında bulundurun.

*Av teskerenizi daima yanınızda bulundurun.

*Uykusuz ve alkollü yola çıkmayın.

*Ava gitmek için buluşma yerini ve saatini yanlış anlaşılmalara sebebiyet vermeyecek şekilde net olarak tespit edin.Arkadaşınızı bekletmemeye özen gösterin.

*Gideceğiniz av yerini yakınlarınıza mutlaka söyleyin.

*Geri dönüş için yakınlarınıza kesin varış saati vermeyin.

*Avda kullanılacak tüm malzemelerin kaliteli olmasına özen gösterin.Bu sizin emniyet ve rahatınız için gereklidir.

*Ava gideceğiniz aracınızın sürekli olarak bakımlı olmasına gayret edin.

*Araziye girerken benzin deponuzun dolu bulunması sizlerin rahatı ve güvenliği içindir.

*Av sırasında olabilecek kaza ve yaralanmalara karşı cevap verebilecek nitelikte ilk yardım çantasını arabanızda mutlaka bulundurun.İlk yardım bilgilerini muhakkak öğrenin.

*Aracınızı ekili araziye ve kuru otlu yere ,anıza park etmeyin.

*Mümkünse aracınızı yokuş aşağı park edin.

*Piknik tüpünü hiçbir zaman araç içine almayın.Bagajda taşıyın.

*Yedek benzin bidonunu araç içinde taşımayın.Gerekli ise çelik bidonu tercih edin ve bagajda taşıyın.

*Sabah avına çıkarken aracınızın ışıklarının kapalı olmasına dikkat edin.

*Yanınızda el feneri bulundurmayı alışkanlık edinin.

*Aracınızda muhakkak yedek anahtar bulundurun.Yedek anahtarı bir diğer arkadaşınıza verin.

*Çok soğuk havalarda araç içinde ve gümelerde uyumayın.

*Park edilmiş araç içinde motoru çalıştırıp kesinlikle uyumayın.

*Kapalı yerlerde mangal yakmayın.
*Av sırasında arkadaşlarınızla ses ve göz irtibatını kaybetmemeye çalışın.Avcılığın bir ekip çalışması olduğunu unutmayın.

*Sürekli olarak aynı arkadaş grubuyla avlanmayı tercih edin.Yabancı avcılarla avlanırken daha dikkatli olun.

*Arkadaşlarınızın sergiledikleri davranış biçimlerini sürekli olarak izleyin ve öğrenin.Bu davranışların değiştiği hallerde olağanüstü bir durum olabilir.Hastalıklar,alışkanlıklar,tavırlar v.s.

*Arkadaşlarınızla uzak mesafelerden işaret ile anlaşmak için yöntemler geliştirin.

*Muhakkak suretle bir acil durum işareti belirleyin.Bu sizin acil toplanma sinyaliniz olsun.Bu işareti görünce en kısa sürede aracınıza dönün.

*Patlama sesinde bir anormallik hissederseniz namlu içi başta olmak üzere tüfeğinizi kontrol ediniz.

*Zor durumda olan diğer avcılar için yardım etmek sizin için öncelik teşkil etmektir.

*Tüfeğinizi nakil anında daima kılıfında ve bagajda taşıyın.Dolu tüfekle asla araca binmeyin.

*Yeni aldığınız bir ayakkabı veya çizmeyi ava gitmeden önce uzun bir yürüyüşle muhakkak deneyin.Avda sentetik çorap giymeyin.Sentetik giysiler tercih etmeyin.

*Karlı havalarda namlu içine kar girmemesine dikkat edin.

*Av sırasında tanımadığınız kişilerden kesinlikle fişek alıp kullanmayın.

*Tüfeğinizi kayışsız kullanmayı alışkanlık haline getirin.

*Avlanma sırasında tüfeğinizi doldururken gereken emniyet tedbirlerini alın.Silahınızı hiç kimsenin olmadığı istikamete çevirin.Doldurduktan sonra silahınızı kapatırken kaza ile patlayacağını varsayarak yerden yansımasını önleyecek şekilde bir açı ile tutun boşluğa doğru tutup yavaşça kapatın.

*Avın türüne göre uygun saçma numaralarını ve şoklarını tercih edin.Tüfeğinizin şok durumunda önemli sonuçlar doğuracağını unutmayın.Hangi ava kaç numara saçma ve şok kullanılacağını sizden daha deneyimli avcılardan öğrenmeye çalışın.Tecrübenin önemini hiçbir zaman aklınızdan çıkarmayın.

*Tüfeğinizi sürekli olarak hangi elinizde taşımayı alışkanlık edindiyseniz,av bıçağınızı kemerinizin diğer tarafına takın.

*Avda düdük ve matara taşımayı alışkanlık haline getirin.

*Avda yanınızda uygun kalınlıkta 3-4mm 2-3metre ip taşıyın.

*Yivsiz silah barutu ile yivli fişeği,yivli silah barutu ile yivsiz av fişeği asla doldurmayınız.

*Farklı cins ve farklı marka barutları birbirleriyle karıştırmayınız.

*Kullandığınız tüfeğin fişek yatağının kaç kg. basınca dayanaklı olduğunu iyi öğrenin.Bu sınırı zorlayacak fişekleri kullanmaktan sakının.

*Değişebilen şoklu tüfekleri kullanırken uygun zaman aralıkları içinde namlu içindeki şoku aparatla yeniden sıkın.

*Eğer fişeğinizi kendiniz dolduruyorsanız,ava gitmeden önce muhakkak deneme atışı yapın.Yapmış olduğunuz deneme atışında 40metre mesafede saçma dağılımını görün.Grupmanlara dikkat edin.Saçmalar arasından avın geçmemesi gerektiğini unutmayın.

*Yapmış olduğunuz doluları muhafaza altına alırken üzerine kaç gr. Barut,kaç gr. Saçma koyduğunuzu ve saçma numarasını yazın.Fişekleri koyduğunuz kutuya mümkünse doldurduğunuz tarihi not edin.

*Dolu yaparken sigara içmemeye,alkol almamaya özen gösterin ve dikkat dağıtıcı durumlardan uzak durun.Tv seyretmek vs.

*Tapa üzerine aşırı basınç yapmayın.

*Yapmış olduğunuz doluları rutubetsiz yerlerde muhafaza edin.

*Değişik zamanlar içinde alınan barutlarla yapmış olduğunuz dolulardan farklı sonuçlar alınacağını aklınızdan çıkarmayın.

*Kapsüllerin birbirine değmemesine özen gösterin.

*Bir günlük avlarda dahi yanınızda yedek çorap ve iç çamaşırı götürmeyi alışkanlık haline getirin.

*Özellikle kış aylarında yanınızda kibrit ve çakmak bulundurun.Özel bir tutuşturucu işinizi daha da kolaylaştırır.Şahsen ben tüfeğimi sildiğim aşırı yağlanmış bezleri ve küçük bir çıra av çantamda taşırım.

*Kış aylarında av çantanızda az da olsa yiyecek taşımayı alışkanlık haline getirin.Şeker ve çikolatanın kana çabuk karışacağını size güç ve enerji vereceğini unutmayın.

*Kış aylarında ava başlamadan en az yarım saat önce araç içinde iseniz kaloriferinizi muhakkak kapatınız.Hava şartlarının ani değişmesine karşı hazırlıklı olun.

*Yaz avlarında aşırı terlemeden dolayı vücutta tuz kaybının olacağını hatırlayın.

*Aşırı terleme sırasında çok soğuk su içmeyin.

*Yatarak su içerken boğazımıza kaçabilecek madde karşı dikkatli olun.

* Köpeğinizin aşılarını muntazaman yaptırın.

* Köpeğinizi ava gideceğiniz akşam iyi doyurun.

* Av dönüşü ilk işiniz köpeğinizin ihtiyaçlarının giderilmesi olmalıdır.

* Av dönüşü köpeğinizin ayak ve kulaklarını parazitlere ve yabani otlara karşı kontrol edin. Vakit geçirmeden gereken müdahaleyi yapın. Mümkünse veteriner hekime başvurun.

* Silahınızı, avcı arkadaşlarınızdan gerekli emniyet mesafesi kadar uzaklaştıktan sonra doldurun.

* Arkadaşlarınızın yanına dönerken herhangi bir uyarıya gerek kalmadan silahınızı boşaltın, onların yanına silahınız açık kırık olarak yanaşın. Silahınız otomatik ise boşaltmayı onların göreceği güvenli bir mesafede yapın. kurma yolu açık kalacak konumda kalmalıdır. Bilinçli avcı, kendi silahının boş olup olmadığını. sordurmayan avcıdır.

* Ekili arazileri çiğnememeye özen gösterin.

* Dolu silahla hendek ve benzeri yerlerden atlamayın.
Silahınızı boşaltın.

* Silahınızı yeniden doldururken namlu içini mutlaka kontrol edin.

* Silahınızı namlusu arkadaşlarınıza çevrili olarak taşımayın.

* Yürürken silahınızın namlusunun daima havaya dönük olmasına özen gösterin.

* Avlanırken avcı hattını ihlal etmemeye özen gösterin.

* Silahınızı denemek amacı ile canlıları hedef almayın.

* Kalkışı sırasında tanımadığınız av hayvanına ateş etmeyin.

* Yapmış olduğunuz av türlerine göre silahınızın tesir mesafesini doğru bilin, yaralamalara sebebiyet verecek uzaklıklara atış yapmamaya özen gösterin.

* Ele geçirdiğiniz avı, mevsim şartlarına göre uygun şekilde saklayın sıcak havalarda av hayvanlarının iç organlarını çıkarın, mümkünse tuzlayın.

* Arkasını görmediğiniz yöne ateş etmeyin.

*Arkadaşınıza doğru kalkan bir ava asla ateş etmeyin.

* Merminin sekebileceği yüzeylere su, buz, taş v.s gibi ateş etmeyin.

* Silahınızı dolu pozisyonda hiçbir yere yaslamayın, yere bırakmayın Emniyette olsa bile.

* Yemek sırasında silahınızı boşaltarak kılıfına koyun.

* Arkadaşlarınızın sizi temizlik konusunda ikaz etmelerine fırsat bırakmayın.

* Yemeğe aynı anda oturmaya özen gösterin.

* Silahınızı kılıftan çıkardıktan sonra namlu içini muhakkak kontrol edin.

* Alkol aldıktan sonra araç ve silah kullanmayın.

* Arazide atış amacı ile şişe ve benzeri cam eşya kırmayın

*Arazide atık malzeme (Çöp, naylon torba, pet şişe vb.) bırakmayın..

* Avlanma sırasında, sigara içmeyin.

* Sigaranızı söndürdüğünüze emin olmadan araziye atmayın. Mümkünse toprağa gömün.

* Örf ve adetlerimiz gereği mutlak surette köylü ve yabancılarla selamlaşın, yapacağınız sohbet sırasında öncelikle onların sorunlarını öğrenmeye çalışın, Yoğun sorunlar altında yaşayan kişiler sizin istekleriniz doğrultusunda uygun cevaplar vermeyebilir.

*Arazide sönmemiş ateş bırakmayın.

*Koyunların sulanması için hazırlanan düzeneklerde deterjanla temizlik yapmayın.Sabun ve deterjan artıklarının kalmasına müsaade etmeyin.

*Koyun sürüleri su içerken atış yapmayın.

*Köylüye ait hiçbir yapıyı bozmayın.Çitlerden ağaç çekip yakacak olarak kullanmayın.

*Avcılıkla ilgili bilgilerinizi genç arkadaşlarınıza içtenlikle aktarın.Gelenek ve görenekler ancak bu şekilde yaşatılabilir.Bu sizin her zaman saygı ile hatırlanmanızı sağlayacaktır.

*Bedelini hiçbir zaman ödeyemeyeceğiniz bir kazaya sebebiyet vermemek için, sizden daha deneyimli avcıların ikazlarını asla göz ardı etmeyin. En ucuza sahip olabileceği en kıymetli şey bir başkasının tecrübesidir. Bunu hiç zaman aklınızdan çıkarmayın. Örfü adetleri ve ilkeleri olan bir topluluğun saygı göreceği gerçeğini bilin, savunun ve yaşatın.

İLLER – KLÜP ADI – ADRES – TEL NO

Adana

Ceyhan Avcılık Atıcılık Spor Kulübü

Sahil Yolu Ceyhan

6132407

Adana

Çimenli Spor Kulübü

Çimenli Köyü

2253601 – 3528509

Adana

Çukurova Avcılık Derneği

Esi Emniyet Müdürlüğü Yanı

3519956

Adana

Seyhan Avcılık Atıcılık Okçuluk ve İhtisas Kulübü

Fuzuli Cd. No: 54

4538761

Adana

Yolgeçen Atıcılık Avcılık Kulübü

Yolgeçen Köyü

4487014

Ankara

Avcılar ve Atıcılar Spor Kulübü

Başşehir Sok. No:6/2 Cebeci Dörtyol-Ankara

3633591

Ankara

Çubuk Avcılar ve Doğayı Koruma Derneği

Hükümet cad. Park sok. No:15 ÇUBUK

Ankara

Emniyet Spor Kulübü

Emniyet Müdürlüğü

3410353

Ankara

K.K. Gücü Spor Kulübü

K.K.K. Harekat Başkanlığı Spor Şube Müdürlüğü

4176320/2138

Ankara

Keçiören Avcılar-Balıkçılar ve Atıcılar Yard. Der.

Altınoluk sok.No:3/A Keçiören-ANKARA

3210480

Ankara

Tüm Avcılar ve atıcılar Spor Kulübü

2820687

Antalya

Antalya ve Havalisi Avcılık Atıcılık

Sinan Mah. 1270. Sokak Huzur Apt. No : 13 07100

Tel 0242)2417626 – 3228313
Fax 0242) 3228313

Artvin

Arhavi Avcılar Derneği Arhavi Avcılar Derneği

Ankara Pasajı No:47 Arhavi

Artvin

Atıcılar ve Avcılar Derneği

Çamlık Mah.Yeşilkent Konut Koop. B Blok Zemin Kat

2121601

Artvin

Borçka Avcılar ve Atıcılar Derneği

Maradid cad. Sümerbank Pasajı-Borçka

Artvin

Hopa Avcılar Kulübü Derneği

Orta Hopa cad. – Hopa

Artvin

Sarıgöl Avcılar Derneği

Sarıgöl

Aydın

Atıcılık ve Avcılık İhtisas Spor Kulübü

Meşrutiyet Mah. Gazi Bulvarı 33.sok No:41/A Aydın Fax:(256)2122867

2122867

Aydın

Avcılık ve Atıcılık Kulübü

Kurtuluş Mh Adnan Menderes Blv. 550

2135447

Aydın

D.S.İ. Spor Kulübü

D.S.İ. 21. Bölge Müdürlüğü

2257524

Aydın

İncirliova Avcılık Derneği

Kenan Evren Cd. 8 Sk. No:2 İncirliova

5855541

Aydın

Koçarlı Avcılık ve Atıcılık Kulübü

Durmuş Terzioğlu Cd

7614054

Aydın

Köşk Doğan Atıcılık Avcılık Spor Kulübü

Köşk İlçesi

4613096-4612744

Aydın

Kuşadası Avcılar ve Atıcılar Kulübü

Türkmen Mh. Kemal Arıkan Sk. Kuşadası

6141683

Aydın

Sultanhisar Avcılar ve Atıcılar Derneği

Kurtuluş Mh. Nazilli Cd. No: 23 Sultanhisar

3513262

Aydın

Yeniköy Spor Kulübü

Balıkesir

Ayvalık Avcılık Atıcılık Kulübü

Ayvalık Avcılık Atıcılık Kulübü Merkez Ayvalık

Balıkesir

Merkez Avcılık Atıcılık Kulübü

Merkez Avcılık Atıcılık Kulübü

Balıkesir

Sındırgı Avcılık Kulübü

Avcılık Atıcılık Kulübü Sındırgı

Balıkesir

Vicdaniye Avcılık Atıcılık

Vicdaniye Mh.

Bartın

Avcılık Atıcılık İhtisas Spor Kulübü

Kemer Köprü Cd. No: 34/A

2273134 – 2273362

Bayburt

Avcılık ve Atıcılık Derneği

Mustafa Kuyumcu Kurtuluş cad. No:2

2117915

Bilecik

Atıcılık ve Avcılık Kulübü

İsmet Paşa Mh. Şerifpaşa Cd. No: 29

2123763

Bilecik

Bozüyük Atıcılık ve Avcılık

Yenicami Cd. No: 12

3154459

Bingöl

Avcılık ve Atıcılık Derneği

Genç cad. No:45

2137483

Bolu

Düzce Merkez Atıcılık ve Avcılık Kulübü

Kültür Mh. İstanbul Cd. Eğilmez Pasajı Ardıç İşhanı Kat: 2 No: 21 Düzce

5143225 – 5122950

Bolu

Köroğlu Atıcılık ve Avcılık Kulübü

Belediye Meydanı No :11

2131509

Burdur

Merkez Atıcılık ve Avcılık İhtisas Spor Kulübü

Pazar Mh. Kadayıf Sk. No: 5/B

2337370

Bursa

Bahar Atıcılık ve Avcılık İhtisas Kulübü

Kiremitçi Mh. Doğanbey Cd. No: 62 Osmangazi

2242481

Bursa

Bursa Okçuluk Avcılık ve Atıcılık Kulübü Derneği

Muradiye Hamza Bey Cd. No: 19

2362934

Bursa

Merkez Avcılık ve Atıcılık Kulübü

Darmsdort Cd. Merinoslu Sk. No: 32 Çarşambapazarı

2244080

Çanakkale

Arslanca Avcılık ve Atıcılık Kulübü

İsmetpaşa Mh. Miralay Şefik Cd. Leylak Sk. No: 2

Çanakkale

Çardak Avcılık ve Atıcılık İhtisas Kulübü

Ordu Cd. No: 4 Çardak-Lapseki

Çanakkale

Süleyman Şahin Güreş İhtisas Spor Kulübü

Seramik Fabrikası Çan

4161717

Çanakkale

Yeşilada Avcılık ve Atıcılık İhtisas Kulübü

İstiklal Cd. No: 128 Biga

7838080

Çankırı

Gençlik Spor Kulübü

Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü

2131515 – 2132147

Çorum

Emniyet Spor Gücü

Emniyet Müdürlüğü

2136356-59

Denizli

Merkez İlçe Avcılık ve Atıcılık Okçuluk Dağ. Spor Kulübü

Havuzlu Çarşı Kat: 3 No: 127

Diyarbakır

Gençlik ve Spor Kulübü

Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü

2286793

Diyarbakır

Köy Hizmetleri Av Spor

Köy Hizmetleri 8.Bölge Müdürlüğü Sosyal Tesisleri

2376974 -75-76

Diyarbakır

Köy Hizmetleri İl İdman Yurdu

Köy Hizmetleri İl Müdürlüğü

2283750

Düzce

Atıcılık Avcılık İhtisas Kulübü

5234682

Düzce

Merkez Atıcılık Avcılık İhtisas Kulübü

5236368

Edirne

Avcılık ve Atıcılık İhtisas Kulübü

Çilingir Çarşısı Ali Tuncer İşhanı No: 31

2131585

Edirne

Avcılık ve Atıcılık İhtisas Kulübü

Çilingir Çarşısı Ali Tuncer İşhanı No: 31

2131585

Edirne

D.S.İ. Spor Kulübü

D.S.İ. XI. Bölge Müdürlüğü

2254485

Edirne

Edirne Spor Kulübü

Balık Pazarı Cd. No: 29

2121705

Edirne

Gençlik Spor Kulübü

Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü

2120313

Erzincan

Gençlik Spor Kulübü

Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü

2236933-34

Erzurum

Atıcılık ve Avcılık Kulübü

Tebrizkapı cad. Kaledibi Zabıta Karakol Yanı

2123672

Eskişehir

Avcılık ve Atıcılık İhtisas Kulübü

İstiklal Mh. Adalar Sk. No: 6

2310195 – 2331697

Eskişehir

D.S.İ. Bentspor

D.S.İ. 3. Bölge Müdürlüğü Vişnelik Mh. Taşköprü Cd

2262310

Eskişehir

Gençlik Spor Kulübü

Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü

2302751

Gazi Antep

100.Yıl Atıcılık Avcılık Kulübü

Ali Fuat Cebesoy Blv

Gazi Antep

Gazi Antep Spor

Sabuncu Cd

Gazi Antep

Gençlik Spor Kulübü

Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü

2315212 – 2315210

Gazi Antep

Kilis Belediye Spor

Kilis Belediyesi

Gazi Antep

Polisgücü Spor Kulübü

Emniyet Müdürlüğü

2301830

Gazi Antep

Sanko Spor

Nizipyolu Üzeri

2300150

Giresun

Köy Hizmetleri Spor Kulübü

Köy Hizmetleri İl Müdürlüğü

2150246

Giresun

Polisgücü Spor

Emniyet Müdürlüğü

2164090/91

Gümüşhane

Gençlik ve Spor Kulübü

Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü

2131110

Gümüşhane

Kelkit İlçesi Avcılar ve Atıcılar Derneği

Cumhuruyet Meydanı -Kelkit

3171781

Isparta

Atıcılık ve Avcılık Kulübü

2182071

Isparta

Gönen Spor

Gönen Belediyesi

2812004

Isparta

Gülkent Avcılık ve Atıcılık İhtisas Kulübü Derneği

Kutlubey Mah. 106. cad. No:1 Kat:2 ISPARTA

Isparta

Polisgücü Spor

Emniyet Müdürlüğü

2189987

İçel

Mersin Avcılık ve Atıcılık İhtisas Spor Kulübü

Mesudiye Mh. 44 Sk. Özgen İşhanı Kat: 4

3366679

İstanbul

Avcılık ve Atıcılık İhtisas Spor Kulübü

Poligon Mh. Poligon Cd. İstinye

2778905

İstanbul

Bayrampaşa Merkez Avcılar ve Atıcılar Der. Kul.

Yenidoğan Mah. Demirkapı cad. 2/16 Bayrampaşa

İstanbul

Beykoz Avcılık Atıcılık İhtisas Kulübü

Gümüşsuyu Mah. Fatih Hoca sok. No:164-Beykoz

3313618

İstanbul

Dereseki Atıcılık Avcılık Spor Kulübü

Dereseki Köyü – Beykoz

3204299

İstanbul

Erenköy Avcılık ve Atıcılık İhtisas Kulübü Derneği

Telli Kavak cad. Ertem Alp sok. Mediha Hanım Apt. No:1

3691518

İstanbul

Gaziosmanpaşa Doğa Avcılık ve Atıcılık İhtisas Spor Kulübü

Merkez Mah. Serhat sok. No:6

İstanbul

Kazasker Avcılık Atıcılık İhtisas Kulübü

19 Mayıs Mah. Erenköy Uzay Sok. Emre Apt. No:18/3 Kadıköy

0216 3847394

İstanbul

İstanbul Küçükçekmece Avcılar ve Atıcılar Spor Kulübü

Fatih Mh 27 Mayıs Cd. No: 18 Küçükçekmece

5790355

İstanbul

Mecidiyeköy Avcılar Atıcılar İhtisas Kulübü

Gülbahar Caddesi Karanfil Çıkmazı Sokak No:20-22/3 Mecidiyeköy

0212 213 74 22

İstanbul

Özkavakpınar Avcılar ve Atıcılar Derneği

Kavakpınar Mah. Abdi İpekçi cad. Esenlik sok. No:4 Pendik

3961455

İstanbul

Pazariçi Mah. Avcılık ve Atıcılık İhtisas Spor Kulübü

Pazariçi Mah. Ağaçlı sok. No:19 Gaziosmanpaşa

5642238

İstanbul

Sefaköy Avcılık ve Atıcılık Derneği

Sefaköy Kartaltepe Mah. Dilek sok. No:19 Küçükçekmece

5794242

İstanbul

Ümraniye Avcılık ve Atıcılık İhtisas Spor Kulübü

Alamdağı Cd. Özdemirler Pasajı Kat: 1 Ümraniye

0216 344 31 31

İstanbul

Yakacık Atıcılık ve Avcılık Derneği

Merkez Yakacık -KARTAL

İstanbul

Yıldırım Mah. Avcılar ve Atıcılar İhtisas Kulübü

Yıldırım Mah. Ceberhan sok. No:6 Bayrampaşa

İstanbul

Zübeyde Hanım Avcılık ve Atıcılık İhtisas Spor Kulübü

Zübeyde Hanım Mah. 1339 sok. No:12/1 Gaziosmanpaş

5364550

İzmir

Bornova Avcılık ve Atıcılar İhtisas Kulübü

Ergene Mh. 460 Sk. No: 22/a Bornova

3881956

Kahramanmaraş

Avcılık ve Atıcılık Spor Kulübü

Akdere Cd. No: 20/A

2123876

Kahramanmaraş

Gençlik Spor Kulübü

Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü

2235362 – 2148256

Karabük

Gençlik Spor Kulübü

Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü

4125679

Karaman

Avcılık ve Atıcılık İhtisas Kulübü

II. İstasyon Cd. 100.Yıl Fırını Karşısı Tömeraltı

2131602

Karaman

Gençlik Spor Kulübü

Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü

2131661

Kars

Polisgücü Spor Kulübü

Emniyet Müdürlüğü

2232710 – 2231092

Kastamonu

Tosya Altınmeşe Spor Kulübü

3137676

Kırıkkale

Emniyet Spor

Emniyet Müdürlüğü

2215565 – 2246979

Kırklareli

Avcılar ve Atıcılar Kulübü

Namazgah Cd. 1.Geçidi

2141279

Kırklareli

Gençlik Spor Kulübü

Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü

2141330

Kırklareli

Lüleburgaz Avcılık ve Atıcılık İhtisas Kulübü

Kocasinan Mh. Edirne Cd. Lüleburgaz

4124698 – 4122075

Kırşehir

Kızılırmak Avcılar Kulübü

Tüccarlar İşhanı Kat: 2

Kocaeli

Büyükderbent Avcılar ve Atıcılar İhtisas Kulübü

Büyükderbent Kuşabaşı Belediyesi Binası

3532700

Kocaeli

Merkez Avcılık ve Atıcılık İhtisas Kulübü

Kadıköy Turan Güneş Cd. Dönmez Pasajı No: 118 İzmit

Konya

Atıcılık ve Avcılık Spor Kulübü

Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü

3227950

Konya

İl Özel İdare Spor

Şerafeddin Cami Cd. No: 1

3513187 – 3513977

Konya

Merkez Avcılık ve Atıcılık İhtisas Kulübü

Gazialemşah Mh. Kadı Kelem Şah Sk. No: 34 Meram

3522600

Malatya

Atıcılık Avcılık İhtisas Kulübü

3261267

Malatya

Avcılar ve Atıcılar Derneği

Atatürk cad. İstanbulluoğlu İş Hanı Kat:5/1

3212205

Malatya

Hekimhan Uçar Avcılar Kulübü

Hekimhan Kaymakamlığı

7131019

Malatya
Malatya Gücü Spor

Cami Kartay Cd. İsakoğlu Tüfek Bayii

3212030 – 3233273

Malatya

Malatya Gücü Spor Kulübü

Cezmi Kartay cad. Efe İş Merkezi Kat:2

3261267

Malatya

Yeni Konak Avcılar ve Atıcılar Kulübü

Konak Kasabası -Malatya

Manisa

Avcılık ve Atıcılık İhtisas Kulübü

Utku Mh. Coşkun Sk. No: 3

Manisa

Belediye Spor

2314580

Manisa

Emniyet Spor

Emniyet Müdürlüğü

2311135

Manisa

Gençlik Spor Kulübü

Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü

2311191

Manisa

Sümerbank Spor

Manisa Pamuklu Mensucat A.Ş.

2314590-91-92

Mersin

Mezitli Avcılik ve Atıcılık İhtisas Spor Kulübü

Merkez Mah.Gazi Mustafa Kemal Bulvarı No:104 (Gözde Düğün Salonu Altı)

3582493

Muğla

Bodrum Kara Avcılar Derneği

Paşa sok. No:26

Muğla

Dalaman Avcılar ve Atıcılar Derneği

Atatürk cad. No:79

6923686-6925858

Muğla

Dalyan Avcılar ve Atıcılar Derneği

Çarşı İçi -Dalyan

2843533

Muğla

Datça Avcılar ve Atıcılar Derneği

İskele Mah.

Muğla
Fethiye Avcılar ve Atıcılar Derneği

Cumhuriyet Mah. Tütün sok. No:36

6145639

Muğla

Köyceğiz Avcılar ve Atıcılar Derneği

Gülpınar Mah. Eski Pazar Yeri Belediye Pasajı

8128187 – 7123400

Muğla

Marmaris Avcılar ve Atıcılar Derneği

K.Altı Mah. 38.sok. No:27

4129224

Muğla

Merkez Konakaltı Kültür Merkezi Avcılar Derneği

Muğla

2145415

Muğla

Milas Avcılar ve Atıcılar Derneği

Hacı İlyas Mah. Menteşe cad. No:28/7

5122335

Muğla

Ortaca Avcılar ve Atıcılar Derneği

Merkez Mah.Cengiz Topel cad. No:42

Muğla

Yatağan Avcılar ve Atıcılar Derneği

Bakırcılar Mah. Tepecik sok. Çarşı içi 1/A Kavaklıdere

Nevşehir

Şafak Avcılık ve Atıcılık

Nar Cd. No: 10 Kat : 1

2133707

Niğde

Gençlik ve Spor Kulübü

Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü

2323423

Ordu

Atıcılık Avcılık İhtisas Kulübü

2120860

Osmaniye

Avcılık Spor Kulübü Derneği

Dr. Ahmet Alkan cad. No:103

8141557

Sakarya

Adapazarı Spor Kulübü

Karaağaç Cd. No: 61

2718480 – 2725756

Sakarya

Avcılık ve Atıcılık İhtisas Spor Kulübü

Belediye İşhanı Kat: 3

2711010

Samsun

Avcılar ve Atıcılar İhtisas Spor Kulübü

Fuariçi

4314962

Samsun

Avcılık ve Atıcılık İhtisas Spor Kulübü

Kılıçdere Mh. Cumhuriyet Cd. Niğbolu Sk. No: 2 Kat:1

2331579

Samsun

Kara ve Deniz Avcılık İhtisas Spor Kulübü

100.yıl Bulv. Köprüaltı Çarşısı No: 8

Samsun

Sanayi Atıcılık Avcılık Spor Kulübü

Küçük Sanayi Site. 1.Grup 3.Blok No: 1

2380621

Samsun

Yeşilırmak Avcılık ve Atıcılık Spor Kulübü

Kızılay Cd. No: 21 Çarşamba

8331608

Sivas

Avcılık ve Atıcılık Kulübü

Kepçeli Mevku Bağkur Blokları 100.Yıl Sitesi Kat: 4 No: 502

2215919

Sivas

Emniyet Spor Gücü

Emniyet Müdürlüğü Eğitim Daire Başkanlığı

2216015

Sivas
Gürün Şal Spor

Gürün Şal Spor Kulübü Gürün

Sivas

Köy Hizmetleri Topraksu Spor

Köy Hizmetleri İl Müdürlüğü

2210120

Sivas

Sancak Avcılık ve Atıcılık Olta Balıkçılığı İht. Spor

Eski Belediye Sk. Irmak Ap. 2 Kat. No: 2

2214486

Sivas

Yüceyurt Spor

Yüceyurt Mh. Yüceyurt Karakolu Arkası

Şanlıurfa

Atıcılık ve Avcılık Spor Kulübü

Yeni Evler 2. sok.Behram Apt. altı

3128726

Tekirdağ

Avcılık ve Atıcılık İhtisas Spor Kulübü

2612765

Trabzon

Akçaabat Avcılar Yabanhayatı Koruma ve Geliştirme Der.

Samsun cad. Akçaabat

Trabzon

Avcılık İhtisas Kulübü Derneği

Cumhuriyet cad. TEK Bitişiği No:37 Trabzon

3211865

Trabzon

T.C.K. Trabzon Karayolları

T.C.K. Bölge Müdürlüğü

2233045

Trabzon

Trabzon Spor

Trabzon Spor

3250367

Uşak

Avcılık ve Atıcılık İhtisas Spor Kulübü

İslice Mh. İslice Sk. No: 31

2126000

Uşak
Emniyet Spor Gücü

Fevzi Çakmak Mh. Züyede Hn. Cd. Yiğit Sk. No: 2

2235482

Yalova

Armutlu Avcılık ve Atıcılık Kulübü Derneği

Armutlu

Yalova
Avcılar ve Atıcılar İhtisas Kulübü

Savaş sok.No:155

Yalova

Çağdaş Avcılar Kulübü

G.O.P.Mah. G.O.P.cad. No:28

Yalova

Çavuş Çiftliği Köyü Kültür Spor Avcılık Atıcılık

Çavuş Çiftliği Köyü-Altınova

Yalova

Çınarcık Sürek Avcılar Derneği

Nuri Bey cad. No:34 Çınarcık

Yalova

Safranyolu Avcılar ve Atıcılar Kulübü

Vatan cad. Gül sok. No:2

Yalova

Subaşı Köyü Avcılık ve Atıcılık Okçuluk Kulübü

Subaşı Köyü-Altınova

Yalova

Taşköprü Genç Avcılar ve Atıcılar Derneği

Taşköprü -Çiftlikköy

Yozgat

Avcılık ve Atıcılık Kulübü Derneği

Belediye Pasajı İçi No: 1

2121228

Zonguldak

Kozlu Avcılık ve Atıcılık İhtisas Kulübü

İnönü Cd. 9/B Kozlu

Zonguldak

Merkez Avcılık ve Atıcılık İhtisas Kulübü

Gazipa Cd. Gürer İşhanı 7/B

2512592

Zonguldak

Merkez Avcılık ve Atıcılık Uzmanlık Spor Kulübü

Mithat Paşa Mh. Üzülmez Cd. No: 5 Kat: 3

2539260

Zonguldak

Saltukova Avcılık ve Atıcılık Kulübü

Saltukova Köyü Çaycuma

Bu mantarın en tehlikeli yönü pazardan satın aldığımız kültür mantarı Şampinyon’a benzetilmesidir.Aslında -bilenler için- bunları birbirinden ayıran önemli özellikler bulunmaktadır.

Diğerlerinin yanında belirleyici olan fark lamellerinin rengidir. Sinek mantarlarının lamelleri kesin olarak BEYAZ olur.Champinion / Şampinyon mantarlarında ise lameller beyaz değil, siyaha yakın tonlarda olurlar. Bu rengi veren Champinion mantarlarının SİYAH sporlarıdır.

Mantarın bunlardan hangisi olduğunu saptayabilmenin iki ayrı olanağı bulunmaktadır:

A- Mantarın şapkası ter çevrilip altından bakılırsa lamellerin rengi görülebilir.

Yukarıda belirtildiği gibi zehirli Sinek mantarlarında bu renk beyazdır.

Champinion mantarlarinda ise siyah veya siyaha çalar renktedir. Sadece genç Champinion mantarlarında sporlar henüz olgunlaşmadığı için lameller onlarda da beyaz renktedir. Ayrica bu mantarlarda sporların korunması amacıyla şapkanın altında oluşan beyaz, pamuğumsu zar lamellerin görülmesini engelleyebilir. O durumda zar kaldırılarak lamelleri görmek olanaklıdır.

B- Mantarlara Spor İzi yöntemi uygulanır. Sonuçta Champinion’ların spor izi siyah, sinek mantarlarının izi ise beyaz oluşacaktır.
Sapının ucu torba gibi bir kılıf (kase) içinde olan mantarları da toplamayın.
Öldürücü zehirli Amanita verna (A.phalloides) / Köy göçüren ile Amanita virosa / Ölüm Meleği mantarlarının içinde bulunduğu sinek mantarlarının hepsi böyle saplarında kın / kase olan mantarlardır.Yukarıda anlatılan uyarılara uyulduğu takdirde mantardan zehirlenme riski en az yarıyarıya azalmış demektir. Ülkemiz olguları dikkate alındığında bu oran %90-95 olmaktadır.

Genelde yukarıda adı geçen beş mantar ve diğer bir kaç örümcek mantarının hepsi de hücre öldürücü özelliklere sahiptir. Bunlara ek olarak, ülkemizde çok bulunan Kuzu göbeği denilen mantarın akrabası Gyromita esculanta ve benzeri birkaç beyin mantarının dışında kalan mantarlar sinir sistemine etkileri yada sindirim sisteminde yarattıkları bozulmalarla kendilerini belli ederler.Bu mantarlarin yaşamsal tehlikesi söz konusu değildir.

Şapkasının kenarlarında ince iplikcikler bulunan mantarları toplamayın.
Bu mantarlar Cortinarius / Örümcek türü mantarlardır. İçlerinde öldürücü zehirli olanlar vardır. Örneğin yukarıda adı geçen öldürücü zehirli Cortinarius speciosissimus ile Cortinarius orellanus mantarları bu tür mantarlardandır.

Bu tür mantarları sporları kahverengidir. Ayrıca bunlarda sporları korumak üzere oluşan iç zar örümcek ağı gibi iplikciklerden yapılıdır. Mantarların gelişme evresinde şapkanın oluşmasıyla birlikte bu zar parçalanır ve parçaların bir kısmı sapın şapkaya yakın tarafında yapışık kalarak kahverengi izler bırakırken bie kısmı da şapka kenarlarında tülden saçaklar oluştururlar.

Ayrıca, yüze yakın çeşiti olan bu türün yenmeye değer olanları da çok az sayıdadır.

Kural olarak yakıcı tadı olan ve/veya nahoş kokulu mantarlardan kaçının.

Küflenmiş yada çürümeye yüz tutmuş mantarları toplamayın, bırakın kalsın.

Keza fazla böceklenmiş mantarları da toplamayın.

Borucukları yada ayağındaki damar ağları kırmızı olan sünger altlı mantarlardan kaçının.

Eğer etleri sararmış ve/veya ıslak ise yumurta mantarları ile duman mantarlarını toplamayın.

Tat Yoklaması:
Gevrek yapılı ve sütsüz lamelli mantarların / russula türlerini birbirinden ayırmak oldukça zor, çoğu zaman imkansızdır. Bu durumda russula cinsi bir mantarın yenilir olup olmadığını anlamak için “tat yoklaması” yapılır. Ancak bu yöntem sadece ve sadece “russula” türü mantarlara uygulanabileceğinden, önce ve MUTLAKA mantarın “russula” türü olduğu kesin olarak saptanmış olmalıdır.Bu saptandıktan sonra mantarın yenilir olup olmadığını anlamak için, mantar şapkasının altındaki lamellerden çok ufak bir parça alınarak dilin ucuna değdirilir. Şayet mantar yenmez yada zehirli bir tür ise hemen yada çok az bir süre sonra ağzı yakacaktır. Eger yakmıyorsa mantar tehlikesizdir ve yenilebilir.
Dikkat! Bu yöntem küçük çocuklarla birlikte iken kesinlikle uygulanmamalıdır. Çocuk taklit etme içgüdüsü ile bundan böyle eline geçen her çeşit mantarı ağzına götürücektir.

Mantarlar ne zaman ve nasıl toplanmalıdır

En uygun mantar toplama zamanı, güneşli günlerde, sabah çiyinin kaybolduğu zamandan öğlen ortasına kadar olan süredir.

Daima kuru havada mantar toplamaya çalışın. Islak mantarları toplamak oldukça zor ve sıkıcı olur.

Mantar topladığınız yerin, motorlu taşıt trafiği olan yollardan en az 100 metre uzak olmasına özen gösterin. Eksoz gazlarından çıkan zararlı maddeleri (kanserojen ağır metaller) mantarlar bünyelerinde biriktirmektedirler.

Mantar toplarken daima bir hasır sepet kullanılmalıdır. Kağıt torba ve özellikle de plastik torba elverişli değildir. Kağıt torba ıslanıp yırtılır, plastik torba ise mantarı sıkıştırır ve ezerek bozulmasına neden olur. Sepetin içinde kartondan veya uygun bir malzemeden gözler yapılırsa değişik mantar türlerini ayrı ayrı bölümlere koyabilirsiniz.

Mantarı keserek toplamayın. Önce burarak en alt kısmından (kökünden) koparın, sonra topraklı kısmını kesip atarsınız. Bazı mantarların tanınmasında kökün şekli yardımcı olmaktadır.

Mantarın temizlenmesini topladığınız gün yapın. Kaba temizliği, hatta mümkünse ince temizliği de mantarı topladığınız yerde yaparsanız iyi olur. Böylece hem mantarların bünyesindeki doğal maddeler yine doğada kalırlar hem de boşuna fazla yük taşımamış olursunuz.

Mantarın böceklenmiş (larvalı, kurtcuklu) olup olmadığı dıştan bakmakla her zaman anlaşılmayabilir. Bunu anlamak için mantarı boylamasına kesersiniz. Eğer ici çok kurtlu değil ise, kurtlu kısımlarını kesip atarak sağlam kısımlarını saklayabilirsiniz.

Sakın ha beğenmediğiniz yada tanımadığınız mantarları bilinçsizce tekmeyle dağıtıp parçalamayın. Sizin beğenip toplamadığınız mantar türleri belki de başkalarına göre çok lezzetlidir. Ayrıca yenmese de mantarlar doğanın bir süsüdürler.

Mantar yerken nelere dikkat etmelidir

Tamamen emin olmadıkça bir mantarı pişirip yemeyin.

Eğer bir mantarı ilk kez yiyor iseniz fazla miktarda yemeyin.

Mantarları pişirmeden (çiğ) yemeyin. Bazı yenen mantarlar bile çiğ iken zehirli olabilirler. Ayrıca bazı insanların çiğ mantarlara karşı hassasiyeti bulunabilir.

Taze ve genç mantarların lamellerini, borucuklarını (süngerimsi kısım) yada dikenlerini kesip atmayın, çoğu kez mantarın bu bölümleri en lezzetli yerleridir.

Eğer odunlaşmış yada kayışlaşmış ise yaşlı mantarların ayaklarını (sap) kesip atın.

Yanlış İnanışlar

Tübitak Yayınları’ndan çıkan, Prof. Afife Mat’ın “Türkiye’de mantar zehirlenmeleri ve zehirli mantarlar” adlı kitabından aldığımız, ülkemizde halk arasında zehirli ve yenen mantarların birbirinden ayırt edilmesine ilişkin bazı yanlış düşünceleri -kendi notlarımızı da ekleyerek- aşağıda aktarıyoruz:

Mantar koparılınca zehirli ise iç kısmının rengi hemen mavileşir.
Not: Tam aksine çok leziz olan sünger altlı mantarların pek çoğu tam da bu özelliğe sahiptirler. Ayrıca ülkemizde kanlıca adıyla bilinen “lactarius deterrimus” ve “lactarius deliciosus” mantarları da ayni özelliği gösterirler.

Mantar gümüş bir kaşık veya para ile kaynatıldığında mantar zehirli ise gümüş kararır.

Zehirli mantarları salyangozlar yemezler.
Not: Zehirlilik göreceli bir kavramdır. Ancak bir canlı türü için zehirlilikten söz edilebilinir. Bağışıklık ve savunma mekanizmalarının varlığına bağlı olarak bir tür için ZEHİR olan maddeler başka bir tür için pekala iyi bir GIDA olabilir.

Hoş kokulu ve lezzetli olan ve şapkasından bir parça koparıldığında iç kısmının rengi değişmeyen mantarlar tehlikesizdir.

Çayırda yetişen mantar türleri tehlikesizdir.
Not: Çayırda yetişen mantarların en iyi bilinenlerinden olan ve bir türünün “kültür mantarı” olarak her yerde satıldığı bilinen “champinion” cinsi mantarlardan beyaz zehirli champinion mantarı tam da park ve bahçelerde yetişmektedir. Yine zehirli, hatta çok miktarda alındığında ve panzehir verilmediği durumda öldürücü olabilen “muskarin” maddesini içeren “clitocybe dealbata” de bir çayır mantarıdır.

Ağaçlar üzerinde yetişen mantarlar zehirsizdir.
Not: Ağaç üzerinde yetişen mantarların hemen hemen hepsi, ki bunlar parazit (asalak) mantarlardır, zaten odunsu yapılı mantarlardır ve yenilme özellikleri yoktur.

Tuzlu ve sirkeli suda kaynatmak mantarın zehirliliğini ortadan kaldırır.
Not: Bu durum sadece belirli bazı mantarlar için ve belirli koşullarda geçerlidir. Gevrek yapılı ve sütlü, lamelli mantarların pek çoğu º “lactarius” bol suda bir kaç kez ve belirli süre kaynatılarak ve kaynatma suyu dökülerek yenilebilmektedir. Ancak bunun için yukarıda da belirtildiği gibi mantarın kesin olarak saptanması gerekmektedir. Ayrıca kaynatılıp suyu dökülerek yenilebilir hale gelen birçok mantar daha söz konusudur. Ne var ki suyun tuzlu yada sirkeli olmasının burada herhangibir rolü söz konusu değildir.

Zehirli veya yenen mantarlar ayrı ayrı topraklarda yetişir.
Not: Mantarın zehirli olması ile toprağın yapısı arasında hiçbir bağlantı bulunmamaktadır. Dolayısı ile ayni yerde hem zehirli hem de zehirsiz mantarların yetişmesi çok doğaldır. Ayrıca değil farklı mantarlar, ayni cins mantarların bile türlerinden birisi öldürücü olabildiği halde diğer bir türü çok leziz bir mantar olabiliyor ve kuşkusuz bunlar aynı yörelerde rahatlıkla yetişebilirler. Buna en güzel örnek sinek mantarlarının (amanita cinsi) bir türü olan köy göçüren yada “evcikkıran º amanita phalloides” çok zehirli olan iki maddeyi (amanitin, phalloidin) de içerirken ayni cinsin bir başka türü olan “Sezar mantarı º amanita caesarea”, padişah mantarı -buna karadeniz yöresinde yumurta sarısı deniliyor- ta Roma döneminden beri bilinen en leziz mantarlardan biridir.

Kurutulmuş mantar zehirli değildir.
Not: Mantarı kurutmak genel olarak mantarın zehirliliğini ortadan kaldırmaz, ancak mantar bünyesinde bulunan, öldürücü olmayan ama bazı kişilere zararlı etki edebilen -allerjik reaksiyon, yada o maddeye karşı hassasiyet nedeniyle- pek çok madde tıpkı mantarın suyunun kaynatılarak buharlaştırılmasında olduğu gibi mantarın bünyesinden atılabilmektedir.

Pişirmek mantarın zehirliliğini ortadan kaldırır.
Not: Pişirmenin mantarın zehirlililğini ortadan kaldırmayacağı açıktır. Ancak mantarı çiğ yemenin çok daha fazla riske girmek olduğu da açıktır. Mantar toplayıp yeme kültürü ile ilgili bütün kitaplarda mantarı yemeden önce kaynatarak kendi suyunun buharlaştırılması gibi bir ön işlemden geçirmenin zorunluluğuna işaret edilmektedir. Tabiiki böyle kitapların yazılmış olması söz konusu ise. Bizim ülkemizde böylesi bir kitap ne yazık ki henüz yazılmış değildir.

Mantarı yoğurt ile birlikte yemek zehirlenmeyi önler.
Not: Yoğurtun belli bir panzehir olma özelliği bilinmektedir. Ancak bu özelliği onun mantarların zehirliliğini ortadan kaldırdığı anlamına gelmez. Ama çok önemli olmayan bazı durumlarda mantar yiyen insan için yararlı fonksiyonları olmuş olabilir.

Olta takımı, mantara bağlı oltaya, ona bağlı bedene ve bedene bağlı kösteklerle kösteğe bağlı iğneye ve iskandillerin tümüne birden denir. Değişik olta takımları vardır. Bunlar en çok kullanım sırasina göre aşağıdaki şekildedir.

1- ÇAPARİ
Çok iğneli ve yemsiz olta takımı anlamına gelir. İğnelere, genel olarak kümes hayvanlarının kanat tüyleri takılır. Tüylerin deniz içindeki görüntüsü, küçük balık sürülerini andırdığından balıkların iğneye atlamasına neden olur. İğne adedi, tutulacak balığın cinsinden, kullananın becerisine göre değişmek üzere 12 iğneden 70 iğneye kadar olabilir. Tutulacak balığın büyüklüğüne göre, oltanın, bedenin ve kösteklerin kalınlığı da değişir. Genel olarak bu kalınlıklar 0.20-1.5 milimetre çap arasındadır. Başka bir deyişle, 20-150 numara misinadır.
Küçük boy balık çaparilerinde (istavrit, kolyoz, uskumru, çıplakmezgit gibi), beden genel olarak 40-50 numara, köstekler ise beden numarasından 5-10 numara küçük misinadan yapılır. Balıklar büyüdükçe, bu numaralar da orantılı olarak artırılır. Basit bir çapari takımı için, önce köstekler hazırlanır. Avlanacak balığa göre belirlenen misinadan, 10-15 cm. uzunluğunda parçalar kesilir. Bu parçalara köstek denir. Kösteklerin her iki ucuna basit bir düğüm atılıp, düğüm ya pens ile ya da dişle sıkıştırılır. Kösteklerin bir ucuna iğneler kırmızı ibrişim ipliği ile birkaç kez ilmek atılarak bağlanır. Yapay yem olarak kullanılan kaz, ördek, hindi, martı tüyleri, ekseninden 8-10 tüyü içerecek şekilde sıyrılıp bir demet halinde iğnenin iç kısmına gene kırmızı ibrişim ipliği ile ilmek atılarak bağlanır. Böylece çaparinin köstekleri hazır hale getirilir.

Mantara bağlı oltanın ucuna, balığın cinsine göre büyüklüğü değişen bir fırdöndü bağlanır. Fırdöndünün boş ucuna da 50-70 cm. kadar bir beden bağlanarak, bunun ucuna da başka bir fırdöndü takılır. Bu fırdöndünün boş ucuna, gene 1-1.5 metre uzunluğunda bir beden bağlanarak, bu bedene de bir kasa yapılır. Kasa, misinanın bir-iki kat katlanarak, çift düğüm atılıp halka haline getirilmesidir. Kasalı bedenin halkası, bir sandalyeye tutturularak gerilir ve en dipten başlamak üzere bedene birer düğüm halkası açılarak köstekler bu halka içine sokulup sıkılır. Kösteklerin, birbirinden açıklığı birbirine değmeyecek kadar olmalıdır. (Yaklaşık köstek boyundan 5 cm. fazla). Bu işlem tamamlandıktan sonra da kasa bağının ucuna, uygun ağırlıkta bir iskandil bağlanınca çapari takımı hazırlanmış olur.

2- ZOKALI OLTALAR
Zoka, balık şekli verilmiş olan ve ucunda bir veya birkaç iğne bulunan kurşun parçalarına denir. Profesyoneller zokalarını da kendileri yapar. Amatörler için bu olanaksızdır. Hazır olarak her türlü zoka satılmaktadır. Zokalar da iki türdür:

a- YEMLİ ZOKALAR:

Yemli zokaların ucundaki iğnelere fileto halinde ya da bütün olarak balık takılır. Zokaların cıvalı olması nedeniyle, meydana gelen parlaklık ve ucundaki yem, dip balıklarının dikkatini çeker ve zokaya atlamalarına neden olur. Hemen hemen her türlü balığın avlanmasında yemli zokalar kullanılabilir. Örneğin; mercan, çinekop, lüfer, lipsoz, kırlangıç, sinarit, orfoz, torik gibi.

b- YEMSİZ ZOKALAR:

Seğirtme ve yünlü olmak üzere ikiye ayrılırlar:

1- SEĞİRTME ZOKALAR: Bunlar da zoka, kolyoz, uskumru, zargana, çinekop gibi balıkların şeklinde ve parlaktır. Bu zokalar, bu tür küçük balıkları yiyen balıkların (lüfer, kofona, palamut, torik gibi büyük boy balıkların) avlanılmasında kullanılır.

2- YÜNLÜ ZOKALAR: Küçük balıkların (hamsi, istavrit, kraça) şekli verilmiş, ucunda bir adet iğnesi ve üstünde de bir deliği olan zokalardır. Üstteki deliğe, daha çok kırmızı renkli horoz kuyruğundan üç tüy takılır ve bir kibrit çöpü ile sıkıştırılır. Çöp suda şişince tüyleri sıkıştırır. Bu tüyler yüzen bir balığın yüzgeçlerini andırdığından, avlanacak balık zokanın parlaklığına da kanarak oltaya atlar.

ZOKALI OLTA TAKIMLARININ HAZIRLANMASI:

Avlanacak balığın iriliğine göre değişen kalınlıkta (0.30-0.50 numara) 50 kulaç olta, gene avlanacak balığın iriliğine göre değişen kalınlıkta (0.25-0.50) beden alınır. Olta mantara sarıldıktan sonra ucuna 10-15 cm. boyunda bir kasa yapılır. Kasanın düğümünün üzerine ise yaprak halinde küçük bir kurşun kıstırılır. Kasaya, gene balığın büyüklüğüne göre değişecek (1.5-2.5 cm.) boyda bir fırdöndü bağlanır. Fırdöndünün diger ucuna ise 1 metre kadar oltayla aynı kalınlıkta beden takılır. Bu bedenin ucuna takılan ikinci fırdöndünün diger halkasına gene olta ile aynı kalınlıkta, 3-4 metre ana beden bağlanır. Bu bedenin ucuna da zoka bağlanarak zokalı olta takımı hazırlanmış olur. Bu takımla, lüfer ve sinarit gibi yırtıcı balıklar avlanacağından, bir hırsız ilavesi gerekir. Hırsız, çift kat 40 numara misinanın zokanın ucundaki iğnenin dip tarafına bağlanarak ucuna 2-3 numara iğne takılması ile oluşan bir takımdır. Böylece yırtıcı balıklar zokaya yakalandığında, kurtulmak için çırpınınca hırsıza da yakalanırlar ve artık kurtulamazlar.

3- UZUN OLTALAR
Avlanılacak balığın cinsine göre 0.30-0.50 kalınlıktaki misinadan 40-50 kulaçlık bir parça bir mantara bağlanır. Misinanın ucuna 15-20 cm. uzunluğunda bir kasa yapılır. Daha önceki takımlarda da anlattığımız gibi kasa, olta ucuna çift düğüm atılarak oltanın halka haline getirilmesidir. Kasaya gene avlanacak lüfer türünün cinsine göre değişen büyüklükte (1.5 – 2.5 cm.) bir fırdöndü bağlanır. Fırdöndünün diğer ucuna ise ek bir beden daha bağlanır. Ek beden oltanın aynı kalınlığında ve 75 cm. uzunluğunda olur. Ek bedenin ucuna ikinci bir fırdöndü daha bağlanır. Bu fırdöndünün boş ucuna da esas beden bağlanır. Tamamlanmış olan olta ve beden bağlantılarından sonra kasanın hemen altına da bir yaprak kurşun bağlanır. Böylece ucunda iğne bulunmayan bir takım elde edilmiş olur.

Bu takımın ucuna takmak için 25 cm. uzunluğunda 1-15. cm. kalınlığında çelik bir tel alıp telin ucun halka haline getirilir. Halkadan takriben 10 cm. aşağıya iki iğne çelik tele lehimlenir. İğnelerin araları 0.5 cm. olarak hesaplanır. Bu iki iğnenin 4-5 cm. aşağısına yine bir iğne lehimlenir. Bu iğneden de 9-10 cm. aşağıya avlanan balığın iriliğine göre seçilen son iğne lehimlenir. Böylece uzun olta takımı hazırlanmış olur.

Bu takımda en makbul yem zarganadır. Zargananın başı yüzgeçleri hizasından kesilir. Baş telin halka halindeki ucundan sokulur. Siyah tire iplik ile kafa tele sıkıca bağlanır. Zarganadan çıkarılan yaprak halindeki iki parçadan birisi üstteki çift iğneye, sonra tek iğneye ve en sonra da uçtaki iğneye takılır. Böylece yemlenmiş takım hazır hale gelir. Balık yaprak halindeki yeme atlar. Bu nedenle kafa bozulmaz 5-6 balıkta bir yaprak bozulursa yedek yaprak takılır.

Bu takım avlanacak mahalde suya salınır. Yoklana yoklana balığın bulunduğu derinlik tespit edildikten sonra sabit kalınır. Balık vurduğunda ağır ağır çalınarak çekmek gerekir. Çünkü yaprak yemin iğnesiz yerinden kapmışsa daha yukarı, ya da daha aşağıya saldırarak iğneyi yutması beklenir.

4- SEĞİRTME OLTALAR
100 numara kalınlığında 50-60 kulaç olta mantara bağlanır. Oltanın boş ucundan 20 cm. kadar yukarıya küçük (25-30 gr.) kurşun parçalarından 3 adet kıstırma takılır. Oltanın ucuna da 4 cm.lik bir fırdöndü takılır. Fırdöndünün boş ucuna ise iki kulaçlık ve olta ile aynı kalınlıkta bir beden bağlanarak, gene aynı şekilde üç adet kurşun kıstırma takılıp (kurşun parçaları oltanın dipte dik durmasını sağlar) boş uca gene aynı büyüklükte bir fırdöndü daha takılır. Fırdöndünün ucuna da 80-100 numara, renkli ve 7 kulaç uzunluğunda ikinci beden bağlanır. Bedenin ucuna uygun büyüklükte kaşık, ya da büyük boy bir iğne takılır. Seğirtme olta ile daha çok sinarit avcılığı yapılacağından, büyük ölçüler kullanılmalıdır. Kaşık yemsiz olur. İğneye ise kolyoz, zargana, uskumru, istavrit gibi balıklar takılır. Balıklar ağzından iğneye sokulup, iğne ucu enseden çıkacak şekilde yerleştirilir. Gerekirse, balık atladığında yemin dağılmaması için balığın dudakları iğne sapına bağlanır.

5- DİP SÜRTMESİ TAKIMI
Hazır satılan sustalı çelik halkalardan bir adet alınarak bu çelik halkaya üç adet 4-5 cm. büyüklüğünde fırdöndü geçirilir. Tutulacak balığın iriliğine göre kalınlığı seçilen, 50-60 kulaç uzunluğu olan oltanın ucuna 3-5 cm.lik bir fırdöndü bağlanır. Fırdöndünün boş ucuna bir kulaç uzunluğunda ek bir beden bağlanır. Bu ek bedenin ucu da, çelik halkadaki fırdöndülerden en sağdakine bağlanır. İkinci fırdöndüye ise 7-8 kulaç uzunluğunda, olta ile aynı kalınlıkta esas beden takılarak ucuna 8 numara büyük iğne takılır. Üçüncü fırdöndüye ise 25 cm. boyunda bir misina bağlanıp ucuna 300-400 gramlık iskandil bağlanır. Küçük boy balıklar iğneye yem olarak takılır. Daha çok, kaya, tekir, iskorpit, hani gibi balıklar seğirtme olta takımında olduğu gibi iğneye takılır.

6- KAŞIK OLTALARI
Kaşık oltaları, zokaların bir başka türüdür. Elips şeklinde, ya da balık şekli verilmiş, uzun, yassı, üzerleri kromajlı saçtan yapılmış, yemsiz olarak kullanılan aletlerdir. Bir ucundaki halkaya, dörtlü bir zoka, öbür ucundaki fırdöndüye de genellikle 15-20 cm. uzunluğunda hazır satılan çelik beden bağlanır. Çünkü kaşık oltaları, daha çok yırtıcı ve keskin dişli balıklar içindir. Sinarit, lüfer ile göllerde turna gibi. Bu balıklar zokaya takıldıklarında, bedeni keserek koparabilirler. Çelik bedenin ucundaki kilitli klipsli fırdöndüye esas beden bağlanır. Bu beden de başka bir fırdöndü ile oltaya bağlanır. Göllerde kullanılan kaşık oltaları ise gerçek anlamda bir yemek kaşığı görünümündedir. Denizlerde; bedene, kaşıktan 10-15 kulaç sonra, göllerde ise kaşıktan bir-iki kulaç sonra birer kıstırma, yani kurşun yaprak bağlanarak takım tamamlanır. Olta, beden ve kaşıkların büyüklüğü tutulacak balığa göre hesaplanır. Esasında tutulacak balığın adını söyleyerek ona göre kaşık oltası alınabilir.

7- YEMLİ OLTALAR
Bedene bağlı kösteklerin ucundaki iğnelere yem takılarak yapılan olta takımına yemli oltalar denilir. İzmarit, mezgit, kaya, gibi küçük balıkların avlanmasında kullanılır. Bedene, çapari takımında olduğu gibi kasa bağı yapılır, halkasına iskandil bağlanır. Sonra gene çaparide olduğu gibi, 3 adet köstek bedene bağlanarak uçlarına da iğneleri takılır. Yem olarak midye, karides, kurtçuk, balık parçaları kullanılır.

8- PARAKETE
Bedeninin üzerinde, 100-200 arasında değişen köstekler bulunan çok iğneli ve yemli bir av aracıdır.

Köstek sayısına göre değişen uzunlukta, 1-2 mm. çapında, sağlam yapılı, kınnap ya da misina beden olarak kullanılır. 60-70 cm. uzunluğunda 50-60 numara misinadan köstekler kesilir. Kösteklerin iki ucu düğümlenir. Bir ucuna 1-2 numara çapraz iğne bağlanır. Boşta kalan uç, çaparide olduğu gibi bedene atılan bir düğümün halkası içine sokularak sıkıştırılır. Sonra köstek, düğümün, bir sağından, bir de solundan atlatılarak ortaya çıkan halkaların içinden geçirilip sıkılır. Böylece artık kösteklerin yerinden oynamasına olanak kalmaz. Köstekler arası, kösteklerin birbirine değmeyeceği ve yakalanan balığın diğer köstek ile dolaşmayacağı uzunlukta olmalıdır. Genel olarak bu ara, balığın büyüklüğü hesaba katılarak, 80-90 cm. olarak kabul edilir. Böylece hazırlanan olta bedeninin uçlarına, bir baştan, bir de sondan olmak üzere iki adet 1-2 kg. ağırlığında taş bağlanır. Balığın bol olacağı tahmin ediliyorsa, bir de ortadan taş bağlamak iyi olur. Baştaki ve sondaki taşın uçkurundan avlanacağımız derinliğe göre değişecek olan 50-70 kulaçlık birer ip takılır. İplerin ucuna da birer şamandıra bağlanır. Takımın iğneleri, hasır bir sepetin kenarına iğneler iliştirilerek, bedeni ise sepet içine bırakılarak sandalın içine alınır. Av mahalline gidilirken yemleme yapılır. Daha çok istavrit ve izmarit gibi balıklar, ya bütün olarak, ya da fileto çıkarılarak iğnelere takılır ve sıra ile iğneler denize bırakılır. Öğle güneşinin olduğu saatlerde bırakılan parakete 1-2 saat sonra toplanmalıdır. İki şamandırası olduğundan, bir taraftan toplarken olta takılırsa, hemen bırakıp öbür şamandıradan çekilirse olta ilişkenden kurtulabilir. Paraketeyi geceden bırakmak doğru değildir. Çünkü daha çok dip balıkları için kullanılan parakete, gece bırakılırsa, diğer balıklar tutulan balıkları sakatlamaktadır. Hatta çağanozlar bile tutulan balıklar için tehlikeli olmaktadır.

9- TELLİBEDEN
Amatör balıkçıların pek kullanmadığı, ancak son derece zevkli ve verimli bir olta balıkçılığı aracıdır. Tellibeden için, 1 mm. çapında, yaklaşık bir metre uzunluğunda, galvanizli (paslanmaz) bir çelik tel alınır. Bu telin ortasına ve iki ucuna bir pens ile üç adet kulp yapılır. Telin uçlarındaki iki kulpa 3-5 cm. uzunluğunda, 50-60 numara birer adet misina bağlanır. Misinaların ucuna da birer adet fırdöndü bağlanır. Fırdöndülere, 50-70 cm. uzunluğunda, 40-50 numara birer adet köstek bağlanır. Kösteklere de 3-4 numara iğne bağlanır.

Tellibedenin ortadaki kulpunun üstüne, bir kasa yapılıp takılır. Bu kasanın üstüne de 2-3 cm. büyüklüğünde bir fırdöndü takılır. Mantara bağlı bedenin ucundaki kasa ise fırdöndünün üst ucuna bağlanır. Ortadaki kulpun alt ucuna da, 200-300 gr. kadar bir iskandil bağlanarak Tellibeden olta takımı hazırlanmış olur.

Tellibeden ile en çok kırlangıç olmak üzere çeşitli dip balıkları tutulur. Lipsoz, iskorpit, zaman zaman barbunya, kalkan gibi balıklar bile tellibeden oltaya gelirler. Yem olarak fileto halinde veya bütün olarak istavrit, izmarit, mezgit gibi balıklar kullanılır.

Barbunya ya da tekir için hazırlanacak tellibedenlerin hazırlanışı da aynı olmakla beraber, burada çelik bedenin orta kulpunun her iki tarafına 12 cm. ara ile üçer adet köstek bağlanır. Kösteklerin kaymaması için, çelik telin köstek bağlanan yerleri bir çekiçle ezilerek düzleştirilir. Köstekler 35 numara misinadan yapılır, uzunlukları 20 cm. olarak hesaplanır. Böylece daha çok sürü halinde gezen bu balıkların bir defasında altısının birden yakalanması sağlanmış olur.

10- ÇARPMA
Büyük boy balıkların sürüler halinde olduğu zamanlarda çarpma zokası tabir edilen, dörtlü çengel gibi iğnesi olan zokalardan bir adet alınarak, seğirtme zokası gibi olta takımı yapılır. Balıkların kabardığı, sıkıştığı mahallerde hiç yem kullanmadan, oltayı suya salıp kuvvetlice çalınarak yapılan bir av şeklidir. Olta çalınınca, sürü içine giren zoka balıkların çeşitli yerlerine takılarak balıkları avlar. Bu tür avcılıkta balıklar kuyruklarından, sırtlarından, kafalarından takılarak gelirler. Onun için oltayı zorlarlar. Kalın olta takımı kullanmak gerekir. Torik, lüfer, palamut avcılığında kullanılır.

11- KÖSTEKLİ BEDEN
40 numara, 50-100 kulaç uzunluğunda olta bir mantara bağlanır. 100 gr. ağırlığındaki iskandilin bir gözüne, birbuçuk kulaç uzunluğunda ve 40 numara beden bağlanır. Bu bedene gene aynı kalınlıkta, 25 cm. uzunluğunda iki köstek bağlanır. Kösteklerin aralarındaki uzaklık, birbirine dolaşmayacak şekilde olmalıdır. Bu takımdaki köstekler için aralık köstek boyundan 5 cm. fazla olarak 30 cm.dir. Kösteklerin ucuna da 3 numara iğne bağlanır. Arzu edilirse iskandilin boş ucuna da bir köstek takılabilir. Ancak taşlık, ilişken yerlerde, uçtaki bu köstek takılacağından oltada sakatlıklara yol açar. Beden, bir fırdöndü kanalı ile oltaya bağlanır.

12- SİNEK OLTASI
Bizde, daha çok sinek oltası diye anılan, ancak, yemli olta, ya da düz olta da denilen bir olta takımıdır. Hazırlanışı son derece basittir. Tüm amatör balıkçılar, avcılığa başladıklarında ilk kez sinek oltası ile tanışırlar. 25 Numara bedene 20 numara üç adet köstek bağlanır. Kösteklerin ucuna adına sinek iğnesi denilen en küçük iğneler bağlanır. Kösteklerin bağlı olduğu beden, mantara bağlı bedene, çapari takımında olduğu gibi bağlandıktan sonra, dip iğnenin altındaki kasaya da ufak bir iskandil takılarak takım meydana getirilir. İskele başlarında yapılan avcılık için en ideal takımdır.

13- KÜSPE OLTASI
Göllerde sazan avı için kullanılan bir oltadır. Bu oltada kullanılacak yem ayçiçeği yağı çıkarılırken posa olarak kalan küspenin preslenmesi ile plaka halinde hazırlanır ve satılır. Küspe plakaları testere ile kesilerek kenar uzunlukları 5-6 cm’lik küpler haline getirilir. Yem bu şekilde hazırlandıktan sonra olta takımı mantar plaka veya kasnağa 50-60 numara ve 50 m.’den az olmayacak uzunlukta misina sarılması ile başlar. Oltanın bitimine 1.0 veya 2.0 numara klipsli, kilitli fırdöndü bağlanır. Küspenin takılacağı kısım telli (Küspenin ortası delinerek takılır), Misina kementli (Küspenin üst ve alt kenarlarına kementin oturması için çentik atarak sıkılır), Vidalı (Piyasada satılan, küspenin delinerek takılacağı parça) olması isteğe bağlıdır. Küspenin takılacağı kısım bedeni oluşturur. 5-6 cm’lik kösteklere 8 adet 1/0 veya 1 numara kısa sap, bronz, çapraz iğne bağlanarak küspe parçasının her yanına dağılacak şekilde yukarıda açıklanan bedenlerden birine bağlanır. Olta ile köstek misinaları arasında kalınlık olarak 15 numara fark olmalıdır ki (olta 50 numara ise köstek 35 numara gibi) çok iğneli takımın dibe takılması durumunda çekilince takılan köstek kopar ancak takım kurtulur.

Ayçiçeği yağı kokusuna gelen sazan, sert küspeyi emerken dudakları, yanağı veya vücudunun başka bir yerinden iğnelerden biri ya da birkaçına yakalanır. Sazanı kalın dudaklarından garantili yakalamanın yolu ise 8 iğneden bir ikisini solucan veya mısır ile yemlemektir.

14- KIBRIS OLTASI
Deniz kıyılarında kurnaz ve ürkek gezinen kefalleri avlamak için kullanılan, bir olta takımıdır. 40 ile 50 m. arası olta olarak kullanılacak 30-35 numara misina ister makaraya, ister mantar plaka veya kasnak üzerine sarılır. Oltanın sonuna 3-4 numara klipsli, kilitli, fırdöndü bağlanır. Bundan sonraki bölüm biraz zahmetli olup emek ister. Ancak doğru yapılırsa sonuç kesindir. 12 ile 15 arası 4 veya 5 numara galvaniz çapari iğnesi, 30-35 numara misinadan 10 cm’lik köstekler kesilerek bağlanır. Bedeni oluşturmak için 50 cm boyunda ve 30-35 numara misina kesilerek bir ucuna kasa ilmeği atılır. İlmekten sonraki kısma iğne bağlanmış köstekler birbirlerinin arasında 1.5-2 cm’lik aralıklarla ve köstek boyu 3-4 cm kalacak şekilde kazık bağı (syf. 23, şekil 5) ile bağlanır. Köstekleri bedene bağlama işi sık aralıklı olması nedeniyle zordur, iğneler elinize batabilir. Bedene bağlanan kösteklerin aynı yöne bakması av sırasında en iyi sonucu verir. Beden üzerinde iğnelerden sonra boş kalan 30 cm’lik kısmın sonuna ise dikkat çekmeyecek, tabii renkte, cevizden az iri bir mantar bağlanır.

Bu oltada yem olarak taze ekmek kullanılır. Ekmek el ayası büyüklükte kesilerek, kabuğu içte kalacak şekilde dolma gibi sarılır. Kasa ilmeğine yakın ilk iğne, içte kalan ekmek kabuğuna kadar sıkıca saplanır. Beden iğneler dışarıda kalacak şekilde ekmek üzerine sarılır (paketlenir). Son iğnede ekmeğe sıkıca saplanır. Kasa ilmeği klipsli fırdöndüye takılır. Kefal bulunduğu bilinen bölgeye atılan olta mantarında yardımı ile ekmeğin su üzerinde durmasını sağlayacaktır. Su üstündeki ekmekten parçalar koparmaya gelen kefallerde koparma sırasında yaptıkları hareketlerden iğnelere yakalanacaktır.

Isının yüksek olduğu ve güneş ışığının en kuvvetli olduğu gün
ortasında Levrek kıyıdan biraz uzaklaşır.

Levreğin beslendiği balıklar, gün boyunca sürüler halinde dolaşır.

Fakat sabahları ve akşamları sürüler oluşması esnasında büyük
karışıklık olur. Levrek bundan faydalanır ve yalnız olan avı kolayca
seçer.

Çok sıcak günlerde balıklar daha serin olan açık sulara giderler. Çok
geniş alana dağılırlar ve bu yüzden yerlerini tespit etmek zor olabilir.
Fakat akşamları genellikle ısırma dönemleridir. Bu Levreğin avı olan
balıkların gıdaları olan böcek ve planktonları avlamak için düzgün
sürülerinin dağıldığı zamandır.

Levreği avlamanın iyi bir yolu da, avlanan bir levrekten ümitsizce
kaçmaya çalışan su yüzüne zıplayan küçük balıklardır.

Avlanmaya değecek diğer bir yer de Levreğin yaz ayları boyunca
oldukça çok bulunabileceği akarsuların göllere açılan ağızlarıdır.

Ay’ın Dolunay zamanlarında geceleri de avlanabilirsiniz.

SAZLIKLAR SARARDIĞINDA

Sonbahar boyunca yapraklar dökülmeye başladığında ve sazlıklar
sarardığında Levrek yavaş yavaş daha derin sulara iner. Sonbahar
yüzeydeki suyu serinlettiğinden, derinlerde ılık su bulabilirler. Bazen
sonbaharda avlanma, yazın olduğundan daha iyi olabilir. Çünkü
Levrekler kısıtlı bir alanda toplanırlar. Ayrıca yaz mevsiminin iyi av
kaynaklarından dolayı beslenmiş ve şişmandırlar.

Sonbaharda durgun su tercih edilmelidir. Levrek rüzgara karşı özel
bir hassasiyete sahip değildir. Fakat sonbahar fırtınaları suyu
karıştırır ve bulandırır. Bu yüzden fırtınalı günler boyunca ya da
hemen sonrasında avlanmanızı tavsiye etmem. Avlanmadan önce
birkaç gün tortunun çökelmesi için bekleyin. Yazın son günleri ılık
hava Levreği kıyıya ve sığ sulara çekebilir.

Sonbahar ayları boyunca Levrek avı için en iyi zamanlar illaki
sabahları erken saatler ya da akşamları değildir. Sabahlar ve
öğleden sonraları en iyi dönemleri olabilir.

Yılın hangi zamanı olursa olsun, Levrek avına karar vermeden önce
daima barometreye bakmalısınız. Yüksek basınç, durgun su ve
yükselen hava basıncı genellikle en iyi ve en verimli av ortamıdır.

SALLANAN ŞAMANDIRA

Başlangıç için genelde ucunda şamandıra olan bir kamış ve solucan
kullanılır. Bunun yanı sıra hafif makarada kullanabilirsiniz. Eğer daha
büyük bir balığın peşindeyseniz ya da daha uzağa ulaşmak
istiyorsanız fırlatmalı bir kamış tercih edilmelidir.

Eğer şamandıra balıkçılığı ile daha büyük balık avlamak istiyorsanız
en iyi yöntem yem olarak gümüş balığı kullanmaktır.

Eğer solucan ve kurtçukla avlanacaksanız, yemi dibe yakın tutmanız
gerekir. Çünkü Levrek avını dipte bekler.

Yem suda hareketsiz durmamalıdır, hareketli olmalıdır.Suda yemin
hareketini engelliyeceğinden dolayı kıstırma kurşun ağırlığı kancaya
çok yakın yerleştirmeyin. Kancanın 20 cm. kadar üzeri yeterlidir.
Misinayı bir ya da iki kere çekmek solucanı daha cazip hale getirecek
ve Levrek tarafından daha kolay keşfedilmesini sağlayacaktır.

Daha derin sularda dip balıkçılığı tercih edilir ki bu bazen kesinlikle
gereklidir. Misinanızda ağırlık en uzak noktada olmalı, kancalarınız
bedene 15 cm. kadar uzakta köstek ile birleştirilmelidir.

Gezer kurşunlu dip oltasında ise kurşununuzu kancanın 30-50 cm.
üzerine yerleştirin. Fırdöndü ile kancanızı bağlayın. Daha sonra
kancayı yem olarak kullanacağınız balığın ağzına veya sırtına takın.
Bundan sonrası büyük bir balığın yemi kapmasını bekleme
mesafesidir.!

DOĞRU MALZEME

Birçok balıkçı, amatör balıkçılık avına şamandıralı kamış oltayla
başlar ancak çok kısa bir süre sonra makaralı yem fırlatmalı oltaya
döner.

Yem fırlatmalı Levrek avında gereğinden büyük malzemenizin
olmaması çok önemlidir. Normalde 1.80-2 m.’lik bir kamış, (ki grafit
olması tercih edilmeli) küçük sabit bir fırlatma makarası 250-300 gr.
ağırlığında, birkaç bilyeli, long-cast (makine kafası geniş olan)
yeterlidir.

Misina mümkün olduğunca ince olmalıdır. 0.20-0.25 misina
normaldir. Eğer avlandığınız sular Turna bakımından zengin ise 0.30
misina ve çelik beden kullanmanız için her türlü sebep mevcuttur.
Ancak, çelik bedenin dez-avantajı yemin hareketine engel olmasıdır.
Bu sizin kendi başınıza vermeniz gereken bir karardır. Ama
unutmamalısınız ki Levrek için kullanılan yapay yemlerin Turna için
kullanılanlardan pek farkı yoktur ve de Turnanın Levrek yemini ısırma
riski çok büyüktür.

SPİNNER, KAŞIK, SAHTE BALIK YA DA JİG ?

Hangi yem kullanılmalı?

Bazı durumlarda hangi yemle avlanacağınız konusu çok belirlidir.
Her tip yemin kendi çekiciliği vardır ve çok geniş türde yem
olmasının da bir anlamı bulunmaktadır.

Bundan dolayı av bayilerinde bulabileceğiniz her bir yapay yem
tipine değinmek gerek.

SPİNNER, (DÖNENKAŞIK) NEŞE KAYNAĞI.!

Eğer bir balıkçıdan Levrek için tek bir yem seçmesini isterseniz
büyük ihtimalle “Spinner’i” seçecektir. Meraklı ve kıskanç Levreği
kışkırtacak en etkili yem spinnerdir. Dönen kaşık ışık yansıdığında
parlar ve aynı zamanda dikkat çekmek için titreşimler yayar. Daha
küçük döner kaşıklar (3 numara ) ayrıca büyük balıkların da
ısırıklarını çekecek kabiliyettedirler.

İşe ne derinlikte avlanacağınıza karar vermekle başlayın. Daha
sonra dipte ya da yüzeyde hareket eden döner kaşıklar
seçebilirsiniz. Blue Fox, Super Vibrax ve Mepps Xtra Deep (3 no.)
gibi tipik birer dipte.

Hareketli döner kaşıklar, derinlerde Levrek avladığınızda
mükemmeldirler. Diğer bir klasik de Mepps Comet’dir. Diğerlerine
göre daha yüzeyden gelir. En önemli avantajı uzağa fırlatılması ve
çok kuvvetli dönmesidir ki bu da yavaşça geri çekebilirsiniz
demektir. Bütün bu döner kaşıklar yem kutunuzda mutlaka yer
almalıdır. Tabii ki denemeye değecek başka döner kaşıklar da var.
Yapmanız gereken şey avlanma yerinize en uygun olan yemi
deneyerek tespit etmektir.

Bazı döner kaşıklara bir kurtçuk ya da solucan takılır. Mepps Black
furry, Combo Killer’ı mükemmel bir Levrek yemi olarak
düşünüyorum.

Temel bir kuralda döner kaşıkların rengini seçerken, güneşli günlerde
parlak renkli döner kaşıklar kullanmayı unutmamaktır. Güneş ışığı
kaşıkta parıldayacak ve cezb edici ışık yansımaları yayacaktır.

Hava bulutlu ise suyun rengine uygun renkler seçmelisiniz. Kaşık
tercihen parlak ve açık renkte olmalıdır. Fakat güneş parlamadığı
için düz kaşıklardan aynı derecede cezb edici ışık etkisi
bekleyemezsiniz. Bazılarınıza garip gelebilir ama güneş batmaya ve
ışık yavaşça kaybolmaya başladığında koyu renkler daha çok işe
yarar. Çünkü suya karanlık çöker ve şimdi balık için ışık kaynağı
gökyüzüdür. Balık avlanırken yukarı doğru baktığında açık renkli yem
gökyüzüne karışır. Öte yandan koyu renkli bir yem gökyüzüne karşı
bir süliet halinde görülür. Hava kararırken koyu renkler kullanmak
bütün yem tiplerine uygulanabilir.

KAŞIK YEM

Kaşık yem çoğunlukla Turna avcılığıyla ilişkilendirilir. Fakat Levrek
için de etkilidirler. Levrekler genelde kaşık yemleri de ısırırlar. Kaşık
yemlerin en büyük avantajı uzağa fırlatılabilmeleridir. Bu şekilde
Levrek avlarken daha büyük bir alanı tarayabilirsiniz. Parlak gümüş
renginde kaşıklar yaralı bir ava benzer. Bu da saldırgan Levreğin
karşı koymasının çok zor olduğu bir şeydir.

Levrek için kaşık yem söz konusu olduğunda “Thunderbolt” gerçek
bir klasiktir. Levreği, ısırmak için tahrik eden, canlı geçişleri ile küçük
ve etkili bir yemdir. Diğer bir tavsiye de güneş henüz battığında ya
da karanlıkta avlanmak için koyu renk 7 gr.’lık Little Cleo’dur.

Kaşık yem ile avlanırken ve oltayı çekerken aralıklarla durmak iyi bir
fikirdir; kısmen değişik derinliklerde avlanmanıza yardım eder,
kısmen de Levreğin dikkatini çeker, yeme ısırmasını sağlar. Fakat,
bununla birlikte, yem durduğunda ve dibe doğru süzülürken bir çok
ısırığın geleceğine hazırlıklı ve konsantre olduğunuzdan emin olun.

DAHA BÜYÜK BALIK İÇİN KÜÇÜK SAHTE BALIKLAR

Levrek avlamak için sahte balık kullanmak birazcık abartı gibi
görünebilir. Fakat her Levrek avcısının yem kutusunda daima yeri
vardır. Amatör balık avcılığında çok önemli gelişmeler olduğundan
beri hem Turna hem de Levrek için sahte balık bolluğu bulabilirsiniz.
Amatörler tarafından Rapala diye adlandırılarak (ki bir çok marka ve
çeşidi vardır.) Av bayilerden satın alınan bu yemlerin Levrek
avcılığında çok etkili olduğu bilinmektedir. Canlı ve yaralı bir balığa
benzetilen bu yemlerin floating (çekince batan), sinking (batan),
jointed (beli-kırık) gibi çeşitleri vardır. Bu çeşitlerin 5-7,5 cm.
uzunlukta olanları Levrek avında idealdir. At-çek avında kullanabilir
ve uzağa fırlatabilirsiniz.

Bu sahte balığı kullanmanın bir şekli de yemleri motorlu bir tekne
veya botun arkasından çekmektir. Motorun sesi Levreğin dikkatini
çekmeye bile yarar. Çekince batan yemler (floating olanlar) çok
yönlü bir yemdir. Sahte yemi makaraya sardığınızda dibe batar,
sarmayı durdurduğunuzda da yukarıya doğru çıkar. Bu yemlerle sığ
sularda avlanmada çok pratiktirler. Yeminizin dibe değdiğini fark
ettiğiniz zaman geri çekmeyi durdurun, bırakın o kendisi yukarı
çıksın. Sahte balığın yamuk şekli Levreğin dikkatini çekerken
böylece, siz de çeşitli derinlikleri göz altında bulundurabilirsiniz.

Sudak-Uzun levrek-Gös

1-Denize bagli olan göllerde yasar.
2-Normal disli baliklarin aksine az yumurta birakir.
3-Aksamlari avlanmaya cikar gunduzleride nadiren suyun yuzeyi eger sicaksa yuzeye kucuk baliklari tutmakicin cikar.
4-Olta ile tutmasi gercekten cok zordur sebebi
A-Sudan kucuk balik gördugunde takip eder ve cok hizli bir sekilde carpar bu yuzden sahte baliga(vobler) takilir eger misina cok serbest cekilirse igne takildigi yeri yirtarak cikar cok yumusak cekilginde de hizli bir hareketle kurtulur.
B-Olta ile cekerken cekildigi yöne dogru yuzerek gucunu biriktirir ve fileye veya tutulmaya uzanilgiginda tum gucu ile kurtulmaya calisir.
C-Derin kuyularda ve barinir ve orda midye yer ve bu yuzden cok nadiren kuyuyu terkederek 1-2 saat kuyusuna yakin yerlerde avlanir ve kuyusuna geri döner.
D-Cok urkek bir balik oldugundan ve cok hizli yuzdugunden yolunda gitmeyen bir sey sezdiginde o bölgeyi terk eder.
E-Suru halinde gezdiklerinden en ufak bir aksilikte kacarlar.
5-Ölu balik yemez ve ölu baliklarin kokusunun yayildigi bölgenden uzaklasir.
6-Havuzlarda ve akvaryumda yasamadigi icin hakkinda bilinenler sinirlidir.
7-Eristigim bilgilere göre gözleri gece gunduz gibi gördugu söleniyor.
8-Sudan avlamak isteyenlerin cok dikkatli (vobler) yuzen sahte balik secmeri gerekir. Gunduzleri mavi alti gumus rengi cok iyi yuzen sahte balik, geceleri fosforlu sarimsi kirmizi kafali 90cmlik ince ve duz giden ama yavas giden sahte baliklara salgirir.

Bizim tutma yöntemimiz

1-Bot ile cok yavas bir sekilde arada bir hizlanip yavaslayarak sahte balik kullaniriz.
2- Kiyidan yaklasik 100-150 metre uzakta avlaniriz.
3-Bir tane tutmamiz yeter yerlerini bulduktan sonra kiyiya uzak tarafa dogru dik bir cizgi gibi avalaniriz.
4-Kis aylarinda gunduzleri derin sularda oldugundan vobleri degistirerek en az 4-8 metre arasinda giden vobler kullaniriz.
5-Yazin en cok avlandigimiz saatler 20:00 dan 22:30
gunduzleri tuttugumuz cok nadirdir.
7-Isik kullanmayin cunku gözleri gunduz gibi gördugunden voblere yaklasmiyor.
8-Gece ve gunduz arasinda hava kararmadan tam gece oluncaya kadar avlaniyoruz
9-Kiyidan tutulan bir balik degildir.
10- Kisin derin kuyulain oldugu kiyidan uzak yerlere canli kucuk baliklarla avlaniyoruz